Tuesday, December 14, 2010

2. Gun: Neve Shalom'da ilk gece ve ilk sabah

Taksiyla havalimanindan Neve Shalom'a dogru giderken, yagmura ragmen keyifle izledim gectigimiz yollari. Dumduz bir arazi, hemen hemen dumduz, tarlalar alabildigine uzaniyor, ileride tepeler goze carpiyor. Ayni guzellik Irak'ta da vardi, ve yine bu sekilde bakakalmistim saskin, aklima bu topraklar uzerinde yasanmislar, yasanmakta olanlar gelince.

Neve Shalom tabelasindan sapinca, biraz daha gidip sonunda koyun (koy diyelim, kasaba da olur ama koy diyelim biz) girisine, giristeki meydanina giriyorsun. Meydanda minik bir gobek. Iletisim binasi, otobus duragi ve muhtesem Ahlan Cafe ve Hediyelik Esya dukkani da meydanda. Meydan tam avlu hesabi, minik yollarla koyun diger yerlerine gidiyorsun. Taksiciyle Raida once benim telefonumla 1 dakika kadar, sonra benim Turkcell kontorleri bitince de taksicinin telinden gorustuler, yol tarifi icin. Raida Neve Shalom'un gonullu koordinatoru. Basvurum boyunca da email ve tel uzerinden gorustugum kisi o. Kafamda muhafazakar bir Filistinli/Israilli hayal etmistim. Karsimda rengarenk, Meksika usulu can mantosu, uzun cizmelerine teptigi kot pantolonuyla minik bir kadin gorunce sasirdim biraz galiba. Taksiciye beni gonullu evine goturmesini soylemis megersem. Ben bir ailenin yaninda misafir edilecegimi saniyordum. Oyle denmisti emailde. Yazismalarda sorulara ney cevap verebilme konusunda biraz sikintililardi, hatirladim. Her neyse, tatil koyu havasinda guzel bir yere benziyor burasi. Gonullulerin kaldigi yer de minik bir motel gibi. Ortak salonu ve mutfagi var. Odalarda simdilerde 21 yaslarinda bi Alman Timou (adini yanlis hatirliyorum muhtemelen, ogrenince duzeltirim burayi), 30 kusur yasinda yine Alman Muna, ve bir de henuz gormedigim, yasini da bilmedigim bir Arap kiz kaliyor. Ben Timou ile ayni banyoyu paylasiyorum. Ortak salon guzel, mutfak yeterli ve fakat acayip pis. Thobi ve oteki kiz anlasilan temizlik malzemelerine alerjik reaksiyon veriyorlar. Veya pisler. Pis, bitli Alman onyargisina yakisir tipler. Ama sicakkanli ve sevimliler. Timou 5 aydir, Muna da 2 aydir burada. Timou bahcecilik yapiyor, Muna da kreste calisiyor. Salonda agir bir kizartma ve sigara kokusu var. Ben sigara icmiyorum deyince muhtemelen, disarida icmeye basladilar. Kizartma icin yapacak bir sey yok, anlasilan seviyorlar kizartmayi. Mutfak oyle pis ki, orayi yemek pisirmek icin kullanmam vakit alacak.

Odalara gelince. Manastir sadeliginde. Guzel, sorun yok bunda. Ince bir silte, bir calisma masasi, bir kiyafet dolabi, plastik, kollu bir sandalye var. Bir de klima. Ve de klima kumandasi. Bir de yatagimin altinda 7-8 parca ince kedi kakasi. :) Thobi'nin benim odami ben gelmeden once temizlemesi gerekiyormus, ama yapmamis. O odami temizleye dursun, Raida bana kisa bir Neve Shalom turu yaptirdi. Gunes batmak uzere, aksam 5'e geliyor. Neve Shalom yuksekte olsa gerek, neresinden bakarsan bak, enfes bir vadi manzarasi var. Uzakta sehri goruyorsun. Cok guzel gorunuyor. Kediler, Istanbul adalarini aratmayacak sayida ve sirnasiklikta. Kopekler de var ama azinlikta kalmislar, kediler kadar hizli ureyemiyorlar herhalde. Raida beni School for Peace, yani Baris Okulu'na da goturdu. Kimsecikler yoktu ama disaridan gormus oldum, hem de yarin sabah nereye gitmem gerektigini ogrendim. Guzel.

Eve dondugumde Timou sozum ona benim odanin temizligini yeni bitirmisti. Kedi boklarini ben attim disari. Bilgisayara girdim sonra hemen. Kablosuz internet var, yeterince hizli. Ortak salonda bir de telefon var, uluslararasi aramalara da acik. Ama bir sim card almam sart. Muna krep yapti bize aksam yemegi olarak. Kizartma kokusu nereden geliyor anlamis da oldum. Muhtemeldir donuma kadar kokmusumdur. Iki tane yiyebildim, agir geldi. Ertesi gun markete alisverise gidecegiz diye anlastik. Koyun arabasi var, form doldurup istiyorsun. Biz de oyle yapacagiz. Arabayi ben kullanacagim. Alisveris parasi icin de bir yere gitmek gerekiyor anlasilan. Bizim odemeyecek olmamiz iyi. Pisirecek olmamiz iyi degil.

Sonra gece odama cekildim, oda buz gibi. Klimanin isitma ayarini bir turlu calistiramadim. Diger insanlar da bilmiyor. Isitmaya hic gerek duymamislar simdiye kadar, havalar 30 derecenin altina dusmemis. Ama bu gece soguk, aciz kaldik. Baktim olmuyor, aradim Raida'nin evini aksam 8 gibi. Yarin baktiririz, ben de simdi sana sicak hava ufleyen bir fan getireyim dedi. Bir saat sonra oglu Haled ile birlikte geldiler. Haled tahminen 10 yaslarinda. Alet super bir sekilde isitti odayi ve gece enfes bir uyku cekmemi sagladi. Raida'ya tam puan.

Geldik 14 Aralik sabahina. Neve Shalom'da ilk sabah. Aksam 9'da yatinca sabah 6'da uyaniveriyorsun. Ama yataktan hemen cikamadim, onca gunun yorgunlugu. Bir de itiraf ediyorum simdi, gonullu evini ve mutfagi ve insanlarin pisligini gorunce cok bozuldum, canim sikildi, ben burada bir aydan fazla kalamam dedim kendi kendime. Odayi haydi temizledin vs. Banyo ayri konu olacak, henuz dus deneyimim olmadi. Belki de bu yuzden yataktan hemen cikasim gelmedi. Sonra sabah 8 bucuga dogru son kez uyandim ve ortulu perdemin kenarindan sizan gunes isigini gordum. Belli ki hava guzel olacak bugun.

Odadan cikinca neler oldu, aksam eve gittikten sonra yazayim. Bundan sonra da hep aksamlari yazacagim gecmis olan gun hakkinda.

Monday, December 13, 2010

1. Gun: Ataturk Havalimani - Tel Aviv

Birinci gun demekle birinci gun olmuyor. Tel Aviv'de olma niyeti herkesin bildigi gibi Cuma gunu basladi. Istanbul hava ve trafik sartlari yuzunden kos kos eve donuldu. Pazar gunune ertelenen ucusu riske atmamak icin de Cumartesi aksami Asli Arcan ve Umit Ozkan'in Tesvikiye'deki sipsirin evlerinde gecirildi. Asli Arcan yemek yapti Aylin'e ve Umit'e. Nefis greyurt suyu soslu kereviz salatasi ve yesil salata ile. Pazar sabahi saat 10 civari, korsan taksicimiz Kerim Abi geldi aldi beni, keyifle havalimanina gittik. Gel gor ki kum firtinasi yuzunden bizim 12:15 ucusuna binmeyi beklememiz aksam 5'e kadar surdu. 5'te de kum firtinasi yuzunden Ben Gurion Havalimani'nin ertesi sabah 6'ya kadar kapatildigi haberi geldi. Bir sonraki gun sabah 7:40 ucagina binis kartlarimizi alir almaz, aksam 6-7 civari taksiyle Taksim'e gittim. Arabayi bir Turk avukat kiz, ve biri Isvicreli digeri Fransiz iki haberciyla paylastim. Kakara kikiri geldik Taksim'e. Ben oradan, cikolatali bir kek alip Asli'ya yollandim yine. Tekrar leziz bir aksam yemegi, sohbet derken ben en azindan 3-4 saat uyuyabileyim diye kafayi koydum yastiga 12 civari. Kerim Abi sabah beni alacakti ama satti. :p Saka saka, arabasi bozulmus. Ben de baska bir taksici buldum, 30'a anlastim gittik. Cok beyefendi ve sohbeti keyifli bir taksiciydi. Havalimaninda yine ayni yolcularla, arada sohbet, arada uyuklama ile ucagi beklemeye basladik. Tabii ki 7:40'ta degil, 11:30'da kalkti ucagimiz. Ucakta cogunlukla Turk Yahudiler vardi. Bir teyzeyle epey sohbet ettik misal. Safardik Yahudi, aslen Canakkeleli.

Gelelim ucaga. Ucakta Camille adli bir New Yorklu ile Ehud adli, 70'lerinde bir Yahudi'nin arasina oturdum. Ehud epeyce konuskan, ilk basta zaten tedirgin bindigim ucakta "eyvah bu adam susmayacak" diye dusundurtecek kadar konuskan. Fakat yol arkadasligi oyle keyifli ve tatli oldu ki, ucak korkusu, uyku, yorgunluk kalmadi. Korktugumun farkinda oldugu icin Ehud habire beni kikirdatan sakalar yapti. Bazilarini not bile aldim. Sonra doktora tezimden konustuk. Politikacilarin cogunun savaslari ekonomik, politik cikar harici artan kadin erkek nufusunda bir dengelemeye gitmek icin de yararli gorduklerinden bahsetti. Sonra Adana'da bilgi teknolojisi uzmani olarak calistigi iki yildan bahsetti. Oyle cok inancli biri degilimdir, ama Adana'daki ilk zamanlarimizda (1967lerden bahsediyor) elektrik kesintisi cok sik olurdu. Bir Cuma gunu (Shabat) bir yahudi olarak yasamanin ne kadar komik oldugunu anlatiyor bana Ehud. Fakat ayni zamanda da Adana gibi bir yerde, elektrik olmayinca gok yuzunun ne kadar guzel, yildizlarin ne kadar buyuleyici oldugunu soyluyor. Tam yildizlari seyrettigi bir anda da, omzuna biri dokunuyor, Shalom, hayirli Shabatlar diyerek. Ne guzel diyor, bir Turk gelmis, yoldan gecerken beni gormus, Yahudi oldugumu biliyor ve bana gelip hayirli Shabatlar diliyor. Cok hosuna gitmis, duygulanmis, 2010 yilinda ucakta tanistigi bir Turk kizina anlatiyor iste hala. Ehud'un ayni zamanda yemegimin gec gelmesi uzerine, kendi yemegini benimle paylasmis oldugunu da eklemem lazim. Ben de benim yemegim gelince icinden tursu kabini ikram ettim ona. Sonra dad hostesin dagittigi findiklari mideye indirdik. Ehud'un en sevdigi kisim buymus THY ucuslarinda. Findik. Ucus tam 1 saat 45 dakika surdu. Tel Aviv cok guzel gorunuyor havadan. Sahil, kent, tarlalar... Etkilenmedim desem yalan olur.

Neyse, Tel Aviv Havalimani'nda tahmin ettigim sikintilari yasamadim. Valizim ilk gelen valizlerdendi, hemen pasaport kuyruguna girdim, ucaktan indikten yaklasik 30 dakika sonra Neve Shalom'a gitmek uzere taksiye binmistim. Hava yagmurlu ve soguk. Ama gozlerim herseye bakiyor, taze acilmis gozler gibi iste, yine aklima geliyor goz icine yerlestirilerecek ve goz kirpisiyla foto cekecek bir makine veya kamera ihtiyacim. Bir gun olacak biliyorum.