Ilk kez kutuphanenin yanindaki minik organik bahceden taze kekik, nane, yesil biber ve patlican topladim,
Bu sirada ozellikle de kutuphane civarinda parkour idmani yapilabilecek pek cok mekan kesfettim,
Ilk kez kutuphane binasinin tepesinden, gizli gizli (zira oraya cikmak yasakmis) nefis Israil manzarasina bakim,
Baris Okulu calisani olarak ilk grant yazma gorevimi aldim, yarin sabah toplantimiz olacak, Birlesmis Milletler Demokrasi Fonu'nun bir grant'i. Grant'in Turkce'si herhalde odenek gibi bir sey.
Bu durumda tabii okuldaki ilk resmi toplantim da yarin sabah 10'da.
Nammur ilk kez sakaciktan elimi isirdi ve kazara penceledi beni. Miami'deki Monsieur Leo gibi.
Bunun haricinde, yani bu ilklerin oncesinde ve sonrasinda biraz idman yaptim, sonra yarinki toplantida yardimci olacak bir takim metinler uzerinde calistim, keyifli ve keyifsiz seyler oldu.
Mouna biraz tuhafti bugun, hakkinda tam nasil bir fikre varacagimi bilemedigim biri. Bel agrilari cekiyor bir haftadir ve zaten 10 sene once bel ameliyati da olmus vs. Bugun hastaneye yolladik kendisini, agrilari cok siddetlenince, daha iyi bakilacagini dusunerek. Almanya'daki kar sebebiyle anlasilan ucagi habire iptal oluyor. Sevimsiz bir durum eminim. Umarim kendine gelir, durumu duzelir ve rahat rahat evine doner. Simdilik bugunum boyledir, birazdan yatip dinlenmeyi dusunuyorum, herhalde asayis berkemal.
Monday, December 20, 2010
Sunday, December 19, 2010
7 Gun: Pazar gunu hafta basi!
Evet, bir hafta tamamlanmak uzere. Gecen hafta bugun su saatlerde Asli'ya geri donmek uzere veya donmus ucusum nasil iptal oldu onu anlatiyordum. Daha once hic pazar gune ise gitmek zorunda kalmamistim, daha dogrusu pazar gununu hafta basi gibi yasamamistim. Garip. Kandirilmis, Pazar gunu elinden alinmis gibi hissediyorum. Bir gece once gec yatmis oldugum icin makul bir saat olan 8'de degil 9'da kalktim. Dolayisiyla giyinip, kahvalti hazirlayip okula gitmek disinda bir sey yapamadim. Idman yapamadim yani.
Okul pek sessizdi. Halim Urdun'den dondugunde Turkce brosurun metni hazir olsun diye isi bitirene kadar calistim. Metin bitti ama Halim bugun okula gelmedi. Daha sonra gecen gunku toplantida cektigim fotograflari duzenledim ve Yael'e gonderdim. Tahmin ettigimden daha cok begendiler. Baska toplantilarda da boyle foto cekebilir miyim diye sordu Yael. Harika olur tabii ki. Belki zamanla belgesel fikrini de guvenle acabilirim onlara. Ne guzel olurdu. Mutfakta taze ada cayi buldum. Halamin Alanya'dan getirdiklerine benzemiyor ama tadi cok guzel. Degisik bir tur herhalde bu. Ogleden sonra Adan geldi. Gelir gelmez benim odaya. Onunla birlikte Marva da gelmis. Fatin'in kizi. Ingilizce'si yok ama habire capoeira deyip duruyor. :D Anladim tabii, ogrenmek istiyor, acayip de hevesli, vucudu da bence oldukca musait. Avluda azicik idman yaptik ucumuz. Marva biraz ugrastiracaga benziyor beni. Adan'a is verdim ve Marva'yi genel adimlar konusunda calistirmasini soyledim. Adan hemen aldi gorevi uzerine, pek sevindi gibi. Ben de isime geri dondum. Marva annesiyle gittikten sonra Adan'la quixada ve armada vuruslari uzerine calistik. Adan hemen kapiyor, aslinda epey de esnek. Breakdance'a merakli gorebiliyorum. Keyifli olacak dersler. Bir sure daha birlikte takildiktan sonra Adan'in eve gitme vakti geldi. O sirada Yael gelip fotolari ne kadar begendigini tekrar etti. Benim de aklima o sirada Sausan'in sordugu arastirma geldi. Kutuphaneye bakalimn dedi. Ben Halim'in odasinin hemen yanindaki odaya soktu. Ici kitap dolu, ama ne guzel kitaplar! Cogu da Ingilizce. Baris calismalari, kadin calismalari, uluslararasi hukuk, sosyoloji, catisma cozme, Israil ve Filistin uzerine cok guzel kaynaklar ve daha neler neler. Ben buradan guzel bir arastirma cikarirsam sahane olacak. Uzerinde iyice dusunmem lazim. Yarin siki siki bunun uzerinde calismaliyim. Ayrica Dr. Rothman'in arkadasina da mail atmam lazim ki gorusme ayarlayabileyim.
Okulda biraz daha kalip eve dondum. Mutfaktaki bulasiklarin hepsini yikayip ev arkadaslarina tek tek mutfaktaki herhangi bir seyi kullanir kullanmaz hemen yikamalarinin iyi olacagini, boylece bulasik birikmeyecegini soyledim. Ne kadar uygulanacak gorecegiz. Bu arada kedilere saglam bir ziyafet cektirdim. Megersem her gun ilk okuldan bize yemekler gelirmis. Ogrencilerin ailelerinin yaptigi ve onlarin yemedigi yiyecekler. Kulaga hos gelmiyor belki ama fena yemekler degil! Bir kismiyla kediler de doydu. Oyle doydular ki bar bar bagrinmadilar bana bu sefer. Neyse efenim, aksamim bundan ibaret, yorgunum ama erken yatmaliyim ki yarin kalkip idman yapayim. Tembel oldum iyicene ben.
Okul pek sessizdi. Halim Urdun'den dondugunde Turkce brosurun metni hazir olsun diye isi bitirene kadar calistim. Metin bitti ama Halim bugun okula gelmedi. Daha sonra gecen gunku toplantida cektigim fotograflari duzenledim ve Yael'e gonderdim. Tahmin ettigimden daha cok begendiler. Baska toplantilarda da boyle foto cekebilir miyim diye sordu Yael. Harika olur tabii ki. Belki zamanla belgesel fikrini de guvenle acabilirim onlara. Ne guzel olurdu. Mutfakta taze ada cayi buldum. Halamin Alanya'dan getirdiklerine benzemiyor ama tadi cok guzel. Degisik bir tur herhalde bu. Ogleden sonra Adan geldi. Gelir gelmez benim odaya. Onunla birlikte Marva da gelmis. Fatin'in kizi. Ingilizce'si yok ama habire capoeira deyip duruyor. :D Anladim tabii, ogrenmek istiyor, acayip de hevesli, vucudu da bence oldukca musait. Avluda azicik idman yaptik ucumuz. Marva biraz ugrastiracaga benziyor beni. Adan'a is verdim ve Marva'yi genel adimlar konusunda calistirmasini soyledim. Adan hemen aldi gorevi uzerine, pek sevindi gibi. Ben de isime geri dondum. Marva annesiyle gittikten sonra Adan'la quixada ve armada vuruslari uzerine calistik. Adan hemen kapiyor, aslinda epey de esnek. Breakdance'a merakli gorebiliyorum. Keyifli olacak dersler. Bir sure daha birlikte takildiktan sonra Adan'in eve gitme vakti geldi. O sirada Yael gelip fotolari ne kadar begendigini tekrar etti. Benim de aklima o sirada Sausan'in sordugu arastirma geldi. Kutuphaneye bakalimn dedi. Ben Halim'in odasinin hemen yanindaki odaya soktu. Ici kitap dolu, ama ne guzel kitaplar! Cogu da Ingilizce. Baris calismalari, kadin calismalari, uluslararasi hukuk, sosyoloji, catisma cozme, Israil ve Filistin uzerine cok guzel kaynaklar ve daha neler neler. Ben buradan guzel bir arastirma cikarirsam sahane olacak. Uzerinde iyice dusunmem lazim. Yarin siki siki bunun uzerinde calismaliyim. Ayrica Dr. Rothman'in arkadasina da mail atmam lazim ki gorusme ayarlayabileyim.
Okulda biraz daha kalip eve dondum. Mutfaktaki bulasiklarin hepsini yikayip ev arkadaslarina tek tek mutfaktaki herhangi bir seyi kullanir kullanmaz hemen yikamalarinin iyi olacagini, boylece bulasik birikmeyecegini soyledim. Ne kadar uygulanacak gorecegiz. Bu arada kedilere saglam bir ziyafet cektirdim. Megersem her gun ilk okuldan bize yemekler gelirmis. Ogrencilerin ailelerinin yaptigi ve onlarin yemedigi yiyecekler. Kulaga hos gelmiyor belki ama fena yemekler degil! Bir kismiyla kediler de doydu. Oyle doydular ki bar bar bagrinmadilar bana bu sefer. Neyse efenim, aksamim bundan ibaret, yorgunum ama erken yatmaliyim ki yarin kalkip idman yapayim. Tembel oldum iyicene ben.
Saturday, December 18, 2010
6. Gun: Hicbir sey gunu
Bugunu en iyi anlatan ifade bu, hicbir sey. Karamsar bir modda soylemiyorum bunu ama. Bol bol yuruyus, kitap okuma ve sohbetle gecti gunum. Ama yogunluk var miydi, is yetistirme, kosusturma, telase, endise var miydi? Yoktu. Sabah biraz yorgun uyandim, neden bilmiyorum. Adam gibi idman bile yapamadim. Hal boyle olunca dus alip kahvalti ettim. Azicik kuruyunca saclarim, koy icinde dolanmaya karar verdim. Hava guzel hatirlarsaniz. Shabattan midir, hafta sonu diye midir bilmem, koy cok sakindi. Guzel guzel. Dolana dolana yolum her zamanki gibi Ahlan'a dustu. Fazla musteri yoktu, gittim bir nane cayi istedim Dalal'den. Cayimi hazirlarken bir yandan da sizin evin orada ve hatta okulun karsisindaki kutuphanede taze nane var, toplasaniza dedi. Yani sanki evladim gelip de burada nane cayina para verecegine kendin hazirlasana der gibi. Musterisine bunu diyen ilk kafe sahibidir kendisi. Hosuma gitti, sakin ha gicik oldum diye yazdim sanilmasin!
Neyse, Ahlan'i da cebimde tasiyabilsem, nanemi de toplarim, cayimi da yaparim. (Ki toplayacagim nane, o ayri.) Neyse bir sure cayimi icip, bir yandan da kitabimi okudum. Orta Dogu'da Azinliklar olani. Gittikce daha cok hosuma gitmeye basladi kitap. Yakinda altini cizdigim yerlerden bir kismini paylasabilirim burada. Ahlan'in musterileri arttikca, bahce kalabaliklastikca ben huzursuzlandim, toparlanip kalktim. Misafir degilim ya ben, sanki yer isgal ediyormusum, islerini engelliyormusum gibi hissettim. Zaten hava da serinlemeye baslamisti. Yuruyuse devam etme karari aldim. Evin hemen yanindaki Ruhani Isler Merkezi'ne gitmek istiyordum zaten. Daha duzgun bir ceviriyle Cogulcu Ruhani Merkez diyebiliriz. Kotu ceviri oldu. Her neyse. Yolda Zekeriya'ya rastladim. Bir evin duvarini onariyordu. Selam verdim, her zamanki sicakligiyla gulumsedi, isini birakip iki dakika benimle sohbet edip arkadasi Voltaire'i tanistirdi. Ev onunmus, Zekeriya da ona yardim edermis. Voltaire adamin adi, dogru duydunuz. Yol uzerinde bir suru araba park etmisti. Sordum nedir durum diye. Megersem merkezde bir toplanti varmis. Sabahtan beri devam ediyormus. Merak ettim indim. Kapilar kapaliydi, kulak kabarttim, bir sey duyamadim. Ben de bahcesine indim. Sessizlik Odasi diye, dev bir golf topuna benzeyen, tavaninda minik 4-5 tane cami olan, hamam gibi yani, bir bina var. Uzayli bir mahlukat. Icine girdigimde epey bir sasirdim ama. Saskinlik veren ici degil, zira icinde 4 kilim, uc bes hasir ve plastik tabure disinda hicbir sey yok. Fakat yapinin sekli yuzunden ayak sesinden, yutkunmana kadar, hasir taburenin citirtilarindan sac telinin hisirtisina kadar duyuyorsun. Duymak ne kelime, bu saydigim seslerin hepsi ciglik gibi geliyor kulagina. Denge de biraz sasiyor tabii. Sessiz kalabilmek icin epey caba sarf etmek gerekiyor, sessizlik basarilan bir sey oluyor, kiymetli oluyor. Anladim diye boyle isimlendirildigini. Biraz oturmak istedim burada, soguk olmasina ragmen. Her sabah gelebilir miyim acaba diye dusunuyorum, meditasyon icin. Evin hemen yaninda, hop isinlan golf topuna! Baska kimse yoksa tabii.
Neyse sonra ciktim oradan, isinayim diye. Bahcesinde acayip guzel bir manzara var, Tel Aviv ve Latrun'a tepeden bakiyorsun. Oturdum manzaraya baka baka, arada da kitabima geri dondum. Bir sure sonra merkezden tek tek insanlar cikmaya basladi. Ellerinde ici yiyecek dolu tabaklar. Dikkatimi cekti, tek baslarina kalmaya ozen gostererek, birbirlerinden farkli noktalara cekildiler. Bir sure sonra eve donmek icin kalktigimda, birbirleriyle konusmadiklarini, benimle de goz temasindan kacindiklarini fark ettim. Saygi duyarim. Timou aksama senlik atesi yakilacak demisti. Bu toplanti, ayda bir kez yapilan farkli dinlerin bir araya geldigi ve kutlandigi bir toplantiymis. Iceride ne yaptiklarini bilmiyorum ama aksamki senlik atesi, veya kamp atesi diyelim, pek eglenceliydi. Kisa kisa ama keyifli konusmalar sohbetler oldu. Ve fakat ben usuyen bir insanim, insanlarla gunduz de tanisabilirim. Diye dusunup, odama cekildim. Ah, ama kamp atesi oncesinde ucuncu ev arkadasim Sausant'la din, Islam'da kadin, dinde kadin, erkek, tanri inanci ve daha pek cok konu uzerine hararetli bir sohbet oldu. Onun odasinda. Detaylarini belki sonra yazarim. Simdi yarin is gunu, ve coktan gec oldu bile. Uyku zamani.
Neyse, Ahlan'i da cebimde tasiyabilsem, nanemi de toplarim, cayimi da yaparim. (Ki toplayacagim nane, o ayri.) Neyse bir sure cayimi icip, bir yandan da kitabimi okudum. Orta Dogu'da Azinliklar olani. Gittikce daha cok hosuma gitmeye basladi kitap. Yakinda altini cizdigim yerlerden bir kismini paylasabilirim burada. Ahlan'in musterileri arttikca, bahce kalabaliklastikca ben huzursuzlandim, toparlanip kalktim. Misafir degilim ya ben, sanki yer isgal ediyormusum, islerini engelliyormusum gibi hissettim. Zaten hava da serinlemeye baslamisti. Yuruyuse devam etme karari aldim. Evin hemen yanindaki Ruhani Isler Merkezi'ne gitmek istiyordum zaten. Daha duzgun bir ceviriyle Cogulcu Ruhani Merkez diyebiliriz. Kotu ceviri oldu. Her neyse. Yolda Zekeriya'ya rastladim. Bir evin duvarini onariyordu. Selam verdim, her zamanki sicakligiyla gulumsedi, isini birakip iki dakika benimle sohbet edip arkadasi Voltaire'i tanistirdi. Ev onunmus, Zekeriya da ona yardim edermis. Voltaire adamin adi, dogru duydunuz. Yol uzerinde bir suru araba park etmisti. Sordum nedir durum diye. Megersem merkezde bir toplanti varmis. Sabahtan beri devam ediyormus. Merak ettim indim. Kapilar kapaliydi, kulak kabarttim, bir sey duyamadim. Ben de bahcesine indim. Sessizlik Odasi diye, dev bir golf topuna benzeyen, tavaninda minik 4-5 tane cami olan, hamam gibi yani, bir bina var. Uzayli bir mahlukat. Icine girdigimde epey bir sasirdim ama. Saskinlik veren ici degil, zira icinde 4 kilim, uc bes hasir ve plastik tabure disinda hicbir sey yok. Fakat yapinin sekli yuzunden ayak sesinden, yutkunmana kadar, hasir taburenin citirtilarindan sac telinin hisirtisina kadar duyuyorsun. Duymak ne kelime, bu saydigim seslerin hepsi ciglik gibi geliyor kulagina. Denge de biraz sasiyor tabii. Sessiz kalabilmek icin epey caba sarf etmek gerekiyor, sessizlik basarilan bir sey oluyor, kiymetli oluyor. Anladim diye boyle isimlendirildigini. Biraz oturmak istedim burada, soguk olmasina ragmen. Her sabah gelebilir miyim acaba diye dusunuyorum, meditasyon icin. Evin hemen yaninda, hop isinlan golf topuna! Baska kimse yoksa tabii.
Neyse sonra ciktim oradan, isinayim diye. Bahcesinde acayip guzel bir manzara var, Tel Aviv ve Latrun'a tepeden bakiyorsun. Oturdum manzaraya baka baka, arada da kitabima geri dondum. Bir sure sonra merkezden tek tek insanlar cikmaya basladi. Ellerinde ici yiyecek dolu tabaklar. Dikkatimi cekti, tek baslarina kalmaya ozen gostererek, birbirlerinden farkli noktalara cekildiler. Bir sure sonra eve donmek icin kalktigimda, birbirleriyle konusmadiklarini, benimle de goz temasindan kacindiklarini fark ettim. Saygi duyarim. Timou aksama senlik atesi yakilacak demisti. Bu toplanti, ayda bir kez yapilan farkli dinlerin bir araya geldigi ve kutlandigi bir toplantiymis. Iceride ne yaptiklarini bilmiyorum ama aksamki senlik atesi, veya kamp atesi diyelim, pek eglenceliydi. Kisa kisa ama keyifli konusmalar sohbetler oldu. Ve fakat ben usuyen bir insanim, insanlarla gunduz de tanisabilirim. Diye dusunup, odama cekildim. Ah, ama kamp atesi oncesinde ucuncu ev arkadasim Sausant'la din, Islam'da kadin, dinde kadin, erkek, tanri inanci ve daha pek cok konu uzerine hararetli bir sohbet oldu. Onun odasinda. Detaylarini belki sonra yazarim. Simdi yarin is gunu, ve coktan gec oldu bile. Uyku zamani.
Friday, December 17, 2010
5. Gun: Shabat Shalom?
Sabahlarimi artik burada detaylica yazmanin bir esprisi kaldi mi bilmiyorum. Aslinda bu sabah haric bundan sonraki tum sabahlar ayni olacaga benziyor. Yani 7 veya 8'de kalmak, idman ve okul. Bugunun farkli olmasinin sebebi, idman yapacak vakti bulamamis olmam. Cunku 7'de kalkmayi beceremedim, ve 8'de kalkinca kahvalti ve oglen yemeklerimi hazirlayip okula kosturmak icin bir saatim vardi.
Bugun okulda, Yael yonetiminde Akil Sagligi Uzmanlari ile bir ders ve tartisma vardi. Hana adli (soyadini ogrenemedim) bir profesyonelin travma toplumlarinda grup terapi uzerine konusmasini dinledim. Tabii ders aslinda Ibranice. Yael yanima oturup ilk 1 bucuk saati kulagima dogru simultane tercume etti. Bir suru not tuttum. Yeni ogrendigim seyler degil hicbiri ama bilginin farkli ve duymadigim kategorilere dagitilmasi fikirleri tazelemek, bir konuya ayni materyallerle farkli bir acidan bakmak islevi goruyor. Bir yandan da fotograf cektim. Dersten sonraki aktivitelere katilmadim zira Yael'in bunlarda benim tercumanligimi yapmaya vakti yoktu ve zaten cok zulum bir sey simultane tercume.
Ben de ofise dondum, blog uzerinde ve baska bir kac sey uzerinde calistim. Erken ciktim bugun zira aslinda herkes erken cikmisti. Malum Israil'de sabat dolayisiyla Cumalar tatil veya yarim gun. Evden once, hazir hava kararmamis ve sicakken Ahlan'a gideyim dedim. Dalal oglu Kerim'le oturmus cay iciyordu. Rayik de iceride dukkani duzenliyordu galiba. Yalnizca 2 masa doluydu, fakat Dalal'in dedigine gore epey yogun bir gunmus bugun. Cuma oldugu icin herhalde. Buraya NSWAS'de oturmayan insanlar da, disaridan geliyormus. Guzel bir sey tabii.
Dalal bana enfes taze nane yapraklarindan bir cay getirdi. O kadar zarif bir sunumu var ki, kameraya almak istedim ama henuz erken diye dusunuyorum, boyle teklifsizce habire bir seyler cekmek icin. Vaktim var henuz, densiz deli statusunu savusturabilirim. Dalal cayi hazirlarken Kerim'le ben de havadan sudan konusmaya basladik. Kerim liseden yeni mezun olmus. Universiteye gidecek ama henuz ne okuyacagina karar vermemis. Acele etmek istemiyorum, ailem de beni destekliyor. Biraz farklilar galiba diger ailelere dedi, gururla. 6 ay Almanya'da kalmis, Almanca'sini gelistirmek icin. Tel Aviv'de bir arkadasiyla yasiyor, haftada birkac gun Neve Shalom'a gelip anne babasina kafede yardimci oluyor. Capoeira'dan da bahsettik biraz, spordan. Sonra birileri geldi, Kerim de Dalal'a yardim icin yanimdan ayrildi. Ben de biraz kitap okuyup sonra eve dondum. Falafel yedim bugun. Kedileri doyurdum, ama doymak bilmiyorlar. Artik yakinima geliyorlar korkmadan ama hala elletme yok. Gorecegiz bakalim sonrasini. Var aslen bir suru yeni video ama onlar icin ayri bir giris yapayim diyorum. Yarin Cumartesi, belki Tel Aviv'e giderim, otostop cekip. Zira aksam 6'ya kadar shabat devam. Koyden otostopla gidilebilirmis. Otostop sik basvurulan bir yontem burada, endise edenler etmesinler.
Bugun okulda, Yael yonetiminde Akil Sagligi Uzmanlari ile bir ders ve tartisma vardi. Hana adli (soyadini ogrenemedim) bir profesyonelin travma toplumlarinda grup terapi uzerine konusmasini dinledim. Tabii ders aslinda Ibranice. Yael yanima oturup ilk 1 bucuk saati kulagima dogru simultane tercume etti. Bir suru not tuttum. Yeni ogrendigim seyler degil hicbiri ama bilginin farkli ve duymadigim kategorilere dagitilmasi fikirleri tazelemek, bir konuya ayni materyallerle farkli bir acidan bakmak islevi goruyor. Bir yandan da fotograf cektim. Dersten sonraki aktivitelere katilmadim zira Yael'in bunlarda benim tercumanligimi yapmaya vakti yoktu ve zaten cok zulum bir sey simultane tercume.
Ben de ofise dondum, blog uzerinde ve baska bir kac sey uzerinde calistim. Erken ciktim bugun zira aslinda herkes erken cikmisti. Malum Israil'de sabat dolayisiyla Cumalar tatil veya yarim gun. Evden once, hazir hava kararmamis ve sicakken Ahlan'a gideyim dedim. Dalal oglu Kerim'le oturmus cay iciyordu. Rayik de iceride dukkani duzenliyordu galiba. Yalnizca 2 masa doluydu, fakat Dalal'in dedigine gore epey yogun bir gunmus bugun. Cuma oldugu icin herhalde. Buraya NSWAS'de oturmayan insanlar da, disaridan geliyormus. Guzel bir sey tabii.
Dalal bana enfes taze nane yapraklarindan bir cay getirdi. O kadar zarif bir sunumu var ki, kameraya almak istedim ama henuz erken diye dusunuyorum, boyle teklifsizce habire bir seyler cekmek icin. Vaktim var henuz, densiz deli statusunu savusturabilirim. Dalal cayi hazirlarken Kerim'le ben de havadan sudan konusmaya basladik. Kerim liseden yeni mezun olmus. Universiteye gidecek ama henuz ne okuyacagina karar vermemis. Acele etmek istemiyorum, ailem de beni destekliyor. Biraz farklilar galiba diger ailelere dedi, gururla. 6 ay Almanya'da kalmis, Almanca'sini gelistirmek icin. Tel Aviv'de bir arkadasiyla yasiyor, haftada birkac gun Neve Shalom'a gelip anne babasina kafede yardimci oluyor. Capoeira'dan da bahsettik biraz, spordan. Sonra birileri geldi, Kerim de Dalal'a yardim icin yanimdan ayrildi. Ben de biraz kitap okuyup sonra eve dondum. Falafel yedim bugun. Kedileri doyurdum, ama doymak bilmiyorlar. Artik yakinima geliyorlar korkmadan ama hala elletme yok. Gorecegiz bakalim sonrasini. Var aslen bir suru yeni video ama onlar icin ayri bir giris yapayim diyorum. Yarin Cumartesi, belki Tel Aviv'e giderim, otostop cekip. Zira aksam 6'ya kadar shabat devam. Koyden otostopla gidilebilirmis. Otostop sik basvurulan bir yontem burada, endise edenler etmesinler.
Thursday, December 16, 2010
4. Gun: Kaynasmalar
Bugun hic yazmadigimi fark ettim. Onceden notlar aliyordum gunduzleri, ki aksamki yazi isim kolaylasin diye. Simdi aksamin 10'u olmusken cok zorlayacak beni bu is ama yine de bugun yasananlar bugun kaydedilsin istiyorum. Ingilizce blog da basladi. Ama hala Turkce'yle ayni gune gelemedi. O yuzden henuz adresi paylasmiyorum. Zaten Turkce'nin kotu bir cevirisi gibi oldu simdilik. Neyse.
Kalktim, sabah 8 idi. Esofmanlari kusanip, gunesin de tadina varmak adina binanin terasina ciktim. Enfes manzara tabii, bir de isitan gunes. sporuma basladim. Arada kedicikler de geliyor yanima, urkek urkek. Zamanla alisacaklar galiba. Simdiden yemek isterken yuzsuzce, one dogru kaykilip bangir bangir miyavliyorlar. Gece olunca da iste boyle uyuyorlar:
http://www.youtube.com/watch?v=kn7ElIQxgIA
Bu videoyu koymak icin bahane olsun diye beklemeye gerek yok bence ama. Her neyse, super bir sabah idmani sonrasi hemen okula dogru yola ciktim. Aslinda okula gitmeden once bu sabah baska bir sey daha yaptim. Kaldigim gonullu evinin kisacik bir videosu. Sondaki ufacik oda, benimkisi:
http://www.youtube.com/watch?v=agorpZbHC38
Devam edelim. Okulda bir hareketlilik vardi. Yael'in bir toplantisi varmis. Hareketlilik ondan. Bilgisayarimi kurdum ve basladim Turkce brosur uzerinde calismaya. O sirada Halim beni cagirdi disaridan. Bayiliyorum boyle avludan bana seslenilmesine. Bir gittim, Halim ve kizlar takimi kurulmuslar yine Arap kahveleriyle. Bana da bir fincan var. Sohbet guzel guzel ama cogunlukla Ibranice ve Arapca devam ediyorken ben hafif aptal bir ifadeyle siritiyorum, bir yandan da gunesleniyorum. O sirada okulun temizlik islerine bakan Israilli super guleryuzlu kadini beni iceri cagirdi. Iceride radyo acik ve tanidik bir name duyuluyor. Kadin (adini hatirlamiyorum tabii ki) radyoyu isaret edip Turkce Turkce dedi. Turkiye'den bir sarki diyor yani. Sarki Ibranice soyleniyor ama bildigin Zeytinyagli Yiyemem turkusu. Kaldim duman ici daglarda, sevgili yarim nerelerde. Acayip mutlu kadincagiz, e benim de hosuma gitti tabii. O Ibranice ben Turkce azicik mirildandik. Ben sonra bahcedekilerin yanina geri dondum. Halim Urdun'deki workshop'a gidiyor bugun, Pazar donecekler. Ben de geleyim demeye vakit yok artik ama bir sonrakine sen de gelirsin deyince benim yuzumde guller acti tabii, :) Urdun Urdun!
Oglen yemegini iple cektim, hemen geldi. Ahlan Kafe'de Sekel harcamaya benden heveslisi var mi bilmiyorum. Gittigimde Arif bahcedeki arka masalardan birinde renkli kartonlardan keserek kartpostal yapmaya devam ediyor. Ozenle kesiyor zeytin dali desenini ve kartin uzerine yine siluetini kestigi bir guvercinin basina uhuluyor. Arkasinda da besili bir kedi mir mir uyukluyor. Fonda elbette Bashir caliyor. Arif'e gore bikmadan her gun dinlenecebilecek nadir muzisyenlerden. Bu adamin sukuneti beni cok etkiliyor niye bilmiyorum. Dukkanin bir ucundan girip, onun oturdugu uctan cikiyorum. Beni gorunce sasiriyor ve hemen masasina buyur ediyor. Koyden biriyim ya artik, musteri gibi muamele gormuyorum. Hosuma gitti bu. Firsat bu firsat, bastiriyorum ben de sorularimla. Megersem Arif de Dalal gibi Filistinli'mis, Iranli degil. Niye aklimda oyle kalmis, Raida mi yanlis soyledi bilmiyorum artik. Arif 7 sene boyunca San Francisco'da yasiyor. Muhendislik egitimi icin (Lisans ve yuksek galiba.) Bu isin ona gore olmadigina karar verince Ingiltere'ye gidiyor. Birmingham'a once, sonra da Covent Garden'a. Peace Studies doktorasi icin. Tabii bu arada burs bulamiyor. Israil'deki Ingiliz Konsoloslugu yasi 35'in uzerinde oldugu icin burstan yararlanamayacagini soyluyorlar. Onun da butcesi ancak bir senesine yetiyor doktoranin. Birakmak zorunda kaliyor ama akademisyenlik bana gore degildi diyor Arif. Sonra da ben anlattim iste, ne yaptim ne yapmak isterim diye. Dinledi beni dikkatle. Sonra karnim acikti artik benim dedim. Mufaga gectik lebaneli salatali pide sandvicim ve za'atarli ekmegim icin. Lebane peyniri bizim bildigimiz lor peyniri. Annesinin pamuk bir beze yogurdu doldurup suyunu suzdurerek nasil lor yaptigini anlatti. Dedim o hooo Arif, benim babaannem, anneannem de yapar oyle. Sonra annesi ona nasil yogurt yapilacagini ogretmis, ogrenciyken Amerika'da o da yogurt yaparmis. Dedim, Arif, ohoooo benim annem yogurdu hala oyle yapar. Boyle neseli neseli konustuk, sonra ben leziz yemeklerim ve elbette zeytinlerimle ofise dondum. Bu arada ogrendim ki Arif'in sattigi hemen hersey Bati Seria'dan gelirmis. Zeytinler de Israil'de yasayan Filistinli bir ailenin uretimiymis. Faydali bilgiler.
Ofiste pek bir sey olmadi aslen bugun. Epey bir sure Halim'in bana verdigi sim card'i aktive etmek icin ugrastim ama Halim aramadan rahat etmeyecek musteri hizmetleri, dolayisiyla ben de pes ettim. Bir de herkes erkenden cikti gitti, bir tek Yael ve ben kaldik. Avlunun bos kalmasini firsat bilip azicik capoeira oynadim, nasil ozlemisim fark ettim iyice. Capoeira ogrenci sayim artiyor ve fakat. Halim'in oglu Adan'dan sonra simdi de Fatin'in kizi Marva ogrenmek istedigini soyledi. Anahtarimi evde unuttugum icin bugun ilk kez hava aydinlikken, 4 bucuk gibi eve dondum. Timou'yla karsilastik, megersem arabayi almisiz bugun, aksam markete yiyecek alisverisine gidiyoruz.
Biraz blogla ve baska islerle ugrasip aksami 6 bucuk ettim. Timou ile gittik arabayi aldik. Otomatik vites. Markete gitmek icin sehirlerarasi yola cikacagimi ogrenince biraz ter basti ama caktirmadim. Israil'de araba kullanacagim diye heyecan var. Hakli da bir heyecan. Araba kullaniyorum, sagimda Kudus tabelesi, onumde Tel Aviv'e gider oku. Gel de heyecan yapma, fantastik bir durum. Neyse cok guzel bir yol, acayip keyifli bir surusle markete gittik Timou ile. Bana yol boyunca ne kadar kisitli bir paramiz oldugunu anlatan, beyaz peynir almak istiyorum ama pahali bunlar diye soylenirken ben (18 shekel), o zaman almayalim, oteki markete gidince haftaya oradan bakariz veya bu zeytinler cok pahaliymis (29 shekel) yahu diyen Timou, 2 sise kirmizi saraba 100 sekel verdi. Hem de ortam paramizla. Ben de amma pahaliymis saraplar dedim. O da iyisinden almak istedim o yuzden dedi. Ben de, ben de zeytinlerin iyisini almak istedim dedim gururla. Tabii zeytin nere, pahali sarap nere. Uyuz oldum. Neyse.
Arabayla donerken Timou'dan enteresan bir bilgi ogrendim. Filistin trafina hic gecip gecmedigini sormustum. Bati Seria'ya birkac defa gittigini ama Gazze'ye hic gitmedigini, cok guvenli bulmadigini soyledi. Zaten gitmek oyle kolay da degil tabii ki. Her neyse, ilginc olan su. Timou, Gazze'de Hamas tarafindan gecen sene insa edilen dev alisveris merkezinden bahsetti. Dogru duydunuz, Gazze'de halkin en onemli ihtiyaci o olsa gerek, Hamas, Israil'den yardim amacli gonderilen yapi insaat malzemeleriyle bir alisveris merkezi yapmis ve acmis Gazze'de. Yardim amacli gelmis bazi mallar da burada satisa sunulmus. Mesele Gazze'de bir alisveris merkezi nasil olur efendimden ote. Hamas'in, Israil'den veya baska bir ulkeden gonderilmis malzemeleri halk icin degil de alisveris merkezi icin kullanmis olmasini ekonomik bakimdan sehre istihdam getirdi, halk alisverisin tadina vardi diye yorumlamanin abesligi ortada zaten. Fakat isin ahlaken nasil yorumlandigi bu noktada onemli bence. Yani ayni orgutun yine yardim amacli gelen mallari kara borsada kendi halkina parayla sattigi da bilinen bir detay. Bu mekanin acilmis olmasini da Gazze'de hic bir sikinti yoktur, senin benim ulkemdeki fakirlik kadar bir sey var iste, bak alisveris merkezleri bile var diye sunmak da, firsatci ama vasat bir politikadir. Ustelik Hamas'in bunlari saklamak gibi bir derdi de hic olmamis. Filistinliler'in cektigi sikintilarin, yedikleri kaziklarin dunyadaki sozcusu ne Hamas ne Abbas olabilir, bu acik.
Gun boyle bitti iste. Yarin Yael'in duzenledigi, akil hastaliklari uzmanlariyla yapilan bir atolye calismasi var. Sabah erkenden, idman bile yapamadan okulda olmam lazim. O yuzden ben uykuya dalarken, size de Baris Okulu'nun guzide kedisi Nammur'un ve benim miyavlama yarisimizi gonderiyorum. Iste guneslenen bir adet Nammur:
http://www.youtube.com/watch?v=afA8RsXjJvQ
Kalktim, sabah 8 idi. Esofmanlari kusanip, gunesin de tadina varmak adina binanin terasina ciktim. Enfes manzara tabii, bir de isitan gunes. sporuma basladim. Arada kedicikler de geliyor yanima, urkek urkek. Zamanla alisacaklar galiba. Simdiden yemek isterken yuzsuzce, one dogru kaykilip bangir bangir miyavliyorlar. Gece olunca da iste boyle uyuyorlar:
http://www.youtube.com/watch?v=kn7ElIQxgIA
http://www.youtube.com/watch?v=agorpZbHC38
Devam edelim. Okulda bir hareketlilik vardi. Yael'in bir toplantisi varmis. Hareketlilik ondan. Bilgisayarimi kurdum ve basladim Turkce brosur uzerinde calismaya. O sirada Halim beni cagirdi disaridan. Bayiliyorum boyle avludan bana seslenilmesine. Bir gittim, Halim ve kizlar takimi kurulmuslar yine Arap kahveleriyle. Bana da bir fincan var. Sohbet guzel guzel ama cogunlukla Ibranice ve Arapca devam ediyorken ben hafif aptal bir ifadeyle siritiyorum, bir yandan da gunesleniyorum. O sirada okulun temizlik islerine bakan Israilli super guleryuzlu kadini beni iceri cagirdi. Iceride radyo acik ve tanidik bir name duyuluyor. Kadin (adini hatirlamiyorum tabii ki) radyoyu isaret edip Turkce Turkce dedi. Turkiye'den bir sarki diyor yani. Sarki Ibranice soyleniyor ama bildigin Zeytinyagli Yiyemem turkusu. Kaldim duman ici daglarda, sevgili yarim nerelerde. Acayip mutlu kadincagiz, e benim de hosuma gitti tabii. O Ibranice ben Turkce azicik mirildandik. Ben sonra bahcedekilerin yanina geri dondum. Halim Urdun'deki workshop'a gidiyor bugun, Pazar donecekler. Ben de geleyim demeye vakit yok artik ama bir sonrakine sen de gelirsin deyince benim yuzumde guller acti tabii, :) Urdun Urdun!
Oglen yemegini iple cektim, hemen geldi. Ahlan Kafe'de Sekel harcamaya benden heveslisi var mi bilmiyorum. Gittigimde Arif bahcedeki arka masalardan birinde renkli kartonlardan keserek kartpostal yapmaya devam ediyor. Ozenle kesiyor zeytin dali desenini ve kartin uzerine yine siluetini kestigi bir guvercinin basina uhuluyor. Arkasinda da besili bir kedi mir mir uyukluyor. Fonda elbette Bashir caliyor. Arif'e gore bikmadan her gun dinlenecebilecek nadir muzisyenlerden. Bu adamin sukuneti beni cok etkiliyor niye bilmiyorum. Dukkanin bir ucundan girip, onun oturdugu uctan cikiyorum. Beni gorunce sasiriyor ve hemen masasina buyur ediyor. Koyden biriyim ya artik, musteri gibi muamele gormuyorum. Hosuma gitti bu. Firsat bu firsat, bastiriyorum ben de sorularimla. Megersem Arif de Dalal gibi Filistinli'mis, Iranli degil. Niye aklimda oyle kalmis, Raida mi yanlis soyledi bilmiyorum artik. Arif 7 sene boyunca San Francisco'da yasiyor. Muhendislik egitimi icin (Lisans ve yuksek galiba.) Bu isin ona gore olmadigina karar verince Ingiltere'ye gidiyor. Birmingham'a once, sonra da Covent Garden'a. Peace Studies doktorasi icin. Tabii bu arada burs bulamiyor. Israil'deki Ingiliz Konsoloslugu yasi 35'in uzerinde oldugu icin burstan yararlanamayacagini soyluyorlar. Onun da butcesi ancak bir senesine yetiyor doktoranin. Birakmak zorunda kaliyor ama akademisyenlik bana gore degildi diyor Arif. Sonra da ben anlattim iste, ne yaptim ne yapmak isterim diye. Dinledi beni dikkatle. Sonra karnim acikti artik benim dedim. Mufaga gectik lebaneli salatali pide sandvicim ve za'atarli ekmegim icin. Lebane peyniri bizim bildigimiz lor peyniri. Annesinin pamuk bir beze yogurdu doldurup suyunu suzdurerek nasil lor yaptigini anlatti. Dedim o hooo Arif, benim babaannem, anneannem de yapar oyle. Sonra annesi ona nasil yogurt yapilacagini ogretmis, ogrenciyken Amerika'da o da yogurt yaparmis. Dedim, Arif, ohoooo benim annem yogurdu hala oyle yapar. Boyle neseli neseli konustuk, sonra ben leziz yemeklerim ve elbette zeytinlerimle ofise dondum. Bu arada ogrendim ki Arif'in sattigi hemen hersey Bati Seria'dan gelirmis. Zeytinler de Israil'de yasayan Filistinli bir ailenin uretimiymis. Faydali bilgiler.
Ofiste pek bir sey olmadi aslen bugun. Epey bir sure Halim'in bana verdigi sim card'i aktive etmek icin ugrastim ama Halim aramadan rahat etmeyecek musteri hizmetleri, dolayisiyla ben de pes ettim. Bir de herkes erkenden cikti gitti, bir tek Yael ve ben kaldik. Avlunun bos kalmasini firsat bilip azicik capoeira oynadim, nasil ozlemisim fark ettim iyice. Capoeira ogrenci sayim artiyor ve fakat. Halim'in oglu Adan'dan sonra simdi de Fatin'in kizi Marva ogrenmek istedigini soyledi. Anahtarimi evde unuttugum icin bugun ilk kez hava aydinlikken, 4 bucuk gibi eve dondum. Timou'yla karsilastik, megersem arabayi almisiz bugun, aksam markete yiyecek alisverisine gidiyoruz.
Biraz blogla ve baska islerle ugrasip aksami 6 bucuk ettim. Timou ile gittik arabayi aldik. Otomatik vites. Markete gitmek icin sehirlerarasi yola cikacagimi ogrenince biraz ter basti ama caktirmadim. Israil'de araba kullanacagim diye heyecan var. Hakli da bir heyecan. Araba kullaniyorum, sagimda Kudus tabelesi, onumde Tel Aviv'e gider oku. Gel de heyecan yapma, fantastik bir durum. Neyse cok guzel bir yol, acayip keyifli bir surusle markete gittik Timou ile. Bana yol boyunca ne kadar kisitli bir paramiz oldugunu anlatan, beyaz peynir almak istiyorum ama pahali bunlar diye soylenirken ben (18 shekel), o zaman almayalim, oteki markete gidince haftaya oradan bakariz veya bu zeytinler cok pahaliymis (29 shekel) yahu diyen Timou, 2 sise kirmizi saraba 100 sekel verdi. Hem de ortam paramizla. Ben de amma pahaliymis saraplar dedim. O da iyisinden almak istedim o yuzden dedi. Ben de, ben de zeytinlerin iyisini almak istedim dedim gururla. Tabii zeytin nere, pahali sarap nere. Uyuz oldum. Neyse.
Arabayla donerken Timou'dan enteresan bir bilgi ogrendim. Filistin trafina hic gecip gecmedigini sormustum. Bati Seria'ya birkac defa gittigini ama Gazze'ye hic gitmedigini, cok guvenli bulmadigini soyledi. Zaten gitmek oyle kolay da degil tabii ki. Her neyse, ilginc olan su. Timou, Gazze'de Hamas tarafindan gecen sene insa edilen dev alisveris merkezinden bahsetti. Dogru duydunuz, Gazze'de halkin en onemli ihtiyaci o olsa gerek, Hamas, Israil'den yardim amacli gonderilen yapi insaat malzemeleriyle bir alisveris merkezi yapmis ve acmis Gazze'de. Yardim amacli gelmis bazi mallar da burada satisa sunulmus. Mesele Gazze'de bir alisveris merkezi nasil olur efendimden ote. Hamas'in, Israil'den veya baska bir ulkeden gonderilmis malzemeleri halk icin degil de alisveris merkezi icin kullanmis olmasini ekonomik bakimdan sehre istihdam getirdi, halk alisverisin tadina vardi diye yorumlamanin abesligi ortada zaten. Fakat isin ahlaken nasil yorumlandigi bu noktada onemli bence. Yani ayni orgutun yine yardim amacli gelen mallari kara borsada kendi halkina parayla sattigi da bilinen bir detay. Bu mekanin acilmis olmasini da Gazze'de hic bir sikinti yoktur, senin benim ulkemdeki fakirlik kadar bir sey var iste, bak alisveris merkezleri bile var diye sunmak da, firsatci ama vasat bir politikadir. Ustelik Hamas'in bunlari saklamak gibi bir derdi de hic olmamis. Filistinliler'in cektigi sikintilarin, yedikleri kaziklarin dunyadaki sozcusu ne Hamas ne Abbas olabilir, bu acik.
Gun boyle bitti iste. Yarin Yael'in duzenledigi, akil hastaliklari uzmanlariyla yapilan bir atolye calismasi var. Sabah erkenden, idman bile yapamadan okulda olmam lazim. O yuzden ben uykuya dalarken, size de Baris Okulu'nun guzide kedisi Nammur'un ve benim miyavlama yarisimizi gonderiyorum. Iste guneslenen bir adet Nammur:
http://www.youtube.com/watch?v=afA8RsXjJvQ
Wednesday, December 15, 2010
3. Gun: Isinma Turlari
Dun soylemeyi unuttum. Aksam 9 gibi herhalde, Metan Yenge aradi beni. Korktum once bir sey mi oldu diye, ama muhtemelen benim burada oldugumu bilmedigi icin ve belki de anneme ulasamadigi icin beni aradi. Veya annem diye aradi. Anlatma sebebim sudur ki, Turkcell ne berbat bir servis verdigini gostermis oldu, uluslararasi ayagina. Biri arasa, yuklu paradan 2,5 TL mi ne, ben arasam 7,5 TL gidiyor hemen. Cok acimasiz. Tabii Metan Yenge birazcik sesini duyurabilmisti ki, birbirimizi tam anlayamadan telefon kesildi. Aylin'in Turkcell hatti kaput anlayacaginiz. Halim kullanmadigi sim-kartina bakacakti. Soracagim bugun.
Dunden bugune devreden bir baska sey de, avluyu supurmekten avuc iclerimin su toplamis olmasi. Bunu tabii gururla soyluyorum.
Gun 3 soyle basladi.
Sabah 8'de uyandim. Raida'nin verdigi ufurdek iyi calisiyor ama klimanin yapilmasi gerektigi konusunda hala israrliyim. Hava yine cok guzeldi, tam bahar havasi, isitan cinsten gunes de var. Avluyu temizlemistim ya, iste o temiz avluda kisa ama guzel bir idman yaptiktan sonra, yuruye yuruye School for Peace'e gittim. Odama kuruldum. Azicik oturmustum ki Fatin geldi. Sekreter kiz. Kahve iciyoruz bahcede gelsene, diye. Hava enfes tabii, kuslar civil civil, Halim, ben, Fatin ve Yael Arap kahvesi ictik. Turk kahvesi gibi fincanlarda, ayni usul yapilan bir kahve. Sadece adi Arap kahvesi. Lezzetli.
Ahmed ve Yael'le oldukca keyifli, bilgilendirici ve ilginc bir sohbet ettik. Once biraz Turkiye, sonra konu Israil Filistin meselesine geldi tabii. Halim ve Yael'e gore Israil isgalinin son bulmasi gerekiyor fakat baris gorusmeleri konusunda Filistin yonetiminin akilli bir siyaset izlemedigini, settlement, yani yerlesim insaatlari tamamen durdurulmadan baris gorusmelerine katilmayiz demenin sacma ve gereksiz oldugunu soyluyorlar. Netanyahu hukumetinin, bir koalisyon olmasi nedeniyle ve genel anlamda muhafazakar oldugu icin aslinda baris konusmalari sonucunda bagimsiz bir Filistin devletinin kurulmasini istemedigini de dusunuyor. Muhafazakar olduklari icin zaten Israil'i bir butun olarak goruyor, Filistin'e ayrilmis topraklara da sahip olmalari gerektigini dusunuyorlar diyor. Dolayisiyla bagimsiz bir devlettense, Filistinlilere ozerklik vermek daha islerine gelir diyor. Bu noktada da iste yukarida soyledigim gibi Abbas'in Filistin hukumetinin akilli bir siyaset izlemedigini (herhangi bir Filistin hukumetinin henuz akilli bir siyasete sahip olmadigini) soyluyor. Yerlesim insasini durdurma talebinin zaten Obama ile basladigini, bundan once Filistin hukumetinin baris gorusmelerinin baslamasi icin boyle bir sart koymamis oldugunu, fakat Abbas'in "Israil'e meydan okuyabiliyorum," mesajini vermek ve bir yandan da Amerika bunu zaten desteklemisken, inat edecek bir nokta bulmus olmanin hevesiyle bu sarti koydugunu fakat aslinda baris gorusmelerini gereksiz yere sekteye ugrattigini da soyluyor. Hak veriyorum.
Bati Seria ile ilgili de, oradaki halki silahsizlanmasi adina Filistin polisinin ciddi calismalari oldugunu fakat bu basarinin cogunun Israil'e mal edilmeye calisildigini da soyluyor Halim. Bu noktada duvarin mevcudiyetinin absurtlugunu de dile getiriyor. Gazze'de de duvar var fakat bir takim istenmeyen seylerin yapilmasini zorlastirmis olsa da, zannedildigi gibi imkansiz hale getirmedi, aksine insanlar baska yollar buluyorlar. Israil'e her gun binlerce Filistinli legal olmayan yollarla girebiliyor. Gazze'deki duvara ragmen militanlar roket yapip sallayabiliyorlar. Gazze yapiyorsa, Bati Seria, istese, haydi haydi yapar. Hatta Tel Aviv'in gobegine de atar roketleri. Yapmiyorlar.
Halim'e gore hicbir Arap ulkesi, Filistin konusunda samimi degil ve gercekte gostermek istedikleri gibi umursar degiller. Kendi cikarlari cok daha on planda. Israil'e dunya yahudileri tarafindan verilen destek, Arap devletlerinin dunyasinda bir karsiliga sahip degil.
Bu konularin yaninda Halim ve Yael ile Israil ve ozellestirme meselesi uzerine de konustuk. Devletin ulkenin kiyi kesimlerinde dogal gaz cikarimi isini ozel bir sirkete vermis olmasi, bolgede gaz bulunmasi sonucunda baska meseleler dogurmus. Gaz arama calismalari oncesinde yapilan anlasmaya gore isi yapan ozel sirket karin buyuk bir bolumunu alacakken, gaz bulununca halk protestolara baslamis, ozel bir sirket boyle bir seyden kar elde etmesin, tekellemesin, bunlar milletin, devletindir, tek bir insan bu kadar kara nicin sahip olsun diye. Simdi de bir baska sirket, bu anlasmalar duzenlenmezse biz arama calismalarina dahi baslamayacagiz demis. Tabii devlet boyle bir isi ozel sirketlere nicin veriyor o ayri bir konu. Benzer bir mesele Olu Deniz mineralleri konusunda da yasaniyor anlasilan. Denizin Israil tarafi yine ozel bir sirketin elinde. Urdun kiyisinda ise baska bir ozel sirket, mineralleri emebildikleri kadar emiyorlar. Epeyce bir somurulmus su ve bu yuzden su anda Olu Deniz degil, Olu Denizler diyorlar bolgeye, zira asiri su kaybindan, denizin ortasinda kara belirmis, deniz ikiye bolunmus gibi gorunuyormus. Iklim, bitki ortusu ve hayvanlar tehdit altinda. Halim'e gore Filistin de eline firsat gecirir gecirmez mineralleri kendi tarafinda cikartmaya hemen baslayacak. Bu nedenle Friends of the Earth gibi orgutlerin faaliyetleri cok onemli. Friends of the Earth, benim gorusme yapacagim orgutlerden biri. Pek cok kentte temsilcilikleri var. Filistin ve Israil de dahil.
Kahve faslinin ardindan ben isimin basina dondum. Biraz sonra Halim tekrar geldi ve beni David diye biriyle tanistiracagini soyledi. Halkla Iliskiler ve Iletisim binasina gittik. Ahlan Kafe'nin hemen karsisinda, zarif bir bina. Halim'le aram epey iyi olmaya basladi. Ilk gunku tuhaflik sanirim gecti artik. Iyi bir insan oldugunu dusunuyorum. Esprili ve de duyarli. David'i yerinde bulamadik ama binadaki o esnada calisan herkesle beni tanistirdi. Sonra bahceye gectik. Bahcede yari olimpik havuz da var. Orada Zekeriya'yla karsilastik. Zekeriya bahce islerinde calisan dunya tatlisi, sanirsam Filistinli bir adam. Guler yuzlu ve super Ingilizce konusan enteresan biri. Torununun adi da Aylin'mis :) Tam biz Zekeriya'yla tatli tatli sohbet ediyorken, Timu (okunusu boyle ama nasil yaziliyor bilmiyorum. Bu benim Alman ev arkadaslarindan erkek olani) ve asistanligini yaptigi bahcivan geldiler havuzun yanina. Havuzun kenarindan dolanan, tas bir patika yol yapiyorlar. Aralikli olarak buyuk taslar gommusler topraga. Neyse, tabii ki adini unuttugum bahcivan beni gorur gormez, nasil buldun yolu dedi. Dusunme, kibar olma, aklina ilk ne geliyorsa onu soyle dedi. Ben de pis gorunuyor dedim. Ustu toprak doluydu hala. O da isin geregi boyle, sonra temizlenir, baska? dedi. Ben de tam o sirada tasin uzerinde ileri geri sallanmaya basladim. O anda taslarin sabitlenmemis oldugunu fark etti Zekeriya, ve heyecanla "sabit degiller!" dedi. Bahcivan da Zekeriya da mutlu oldular tabii. Halim sonradan bu bahcivanin aslinda bir beyin cerrahi oldugunu, sonradan bu meslegin ona gore olmadigini dusunup bahcivanliga basladigini anlatti. Tum koy ondan soruluyor gibi. Ah, bir de iletisim binasinda hem oranin hem de Ruhani Isler merkezinin yoneticisiyle tanistim. Ismini unuttum, ne fenayim, ama adam tabii ki guler yuzluydu ve Halim'in dedigine gore Neve Shalom'u kuran ailelerden birinin uyesiymis. Neyse, bu hos sohbetlerden sonra okula geri donduk.
Ben cuzdandan para alip Ahlan'a gittim. Oglen yemegi vakti gelmisti zira. Rayek ve karisi Dyana da dukkani acmislar, musterilerine servis yapiyorlardi. (Isimlerini nihayet ogrendim. Yalniz Rayek Iranli, Dyana Filistinli'ymis.) Rayek bahcede kitabini okuyup kedilerle ilgileniyordu. Dyana benim enfes lebaneli, yesil salatali sandvicimi hazilarken ben de onunla sohbet ettim. Filistinli oldugunu soyleyince Hiristiyan Filistinli mi diye merak edip sordum. O an fark ettim ki, burada kiminle dinleri hakkinda konussam, ya cekimserler, ya da din pek de sevdikleri bir konu degilmis gibiler. Veya muhim degil der gibi bir tavirdalar. Dyana daha cok cekimserdi. Bana direkt bir cevap vermektense, sadece "Dyana cok yaygin bir isim" demekle yetindi. Ben de biraz utandim, acaba cok mu uzerine gittim diye. Merak etmistim sadece ondan dedim yarim yamalak. Bu aralar kendimi tutamayip cok konustugumun daha cok farkina variyorum. Daha cumlemin ortasinda bazen kapa ceneni allah kahretmesin diyorum aklimdan kendime. Ama nafile, cikiyor soz agizdan. Her neyse, Dyana kahve bizden deyip bana nefis bir Americano veriyor, zeytinlerimi de torbaya koyup sandvice ekliyor. Ben de yemegimi alip okula yollaniyorum.
Okulda beni Namur karsiladi yine. Bizim kedi. Komik Namur. Sisko Namur. Onune geleni yiyor da yine doymuyor. Bir omlet, bir canak sut ve bir sey daha goturmus, hala elimdeki sandvice sulaniyor. "Elindeki ne?" der gibi yan yan miyavliyor bana. Sisko ve komik Namur. Sonra iste ben hem yemek yedim, hem de calistim biraz daha. Halim'le Neve Shalom'un Istanbul destek ofisi icin calismaya baslayacagiz, soylemis miydim? Simdi yukarilara bakamam yazdim mi diye, ama nasilsa ileriki gunlerde muhtelemdir ki bahsedecegim bundan.
Gunun olayi, yeni bir arkadasimin olmasi. Halim'in oglu Adan. Bahsettim ondan galiba daha once. 7 yasinda, sari kivircik kafali bir koyun. Capoeira ogreniyormus. Azicik yokladim keyif aliyor mu capoeira'dan merakli mi diye. Okulun avlusunda oynadik biraz. Halim de geldi izledi bizi biraz. Ve fakat ben odama gider gitmez Adan de pesimden geldi. Bir daha da cikmadi odamdan. Cekti bir sandalye yanima, yanina da noodle'lari geldi. Bir yandan noodle, yani eriste makarna diyelim, onlari mideye indiriyor, bir yandan da benim gosterdigim capoeira videolarini izliyor. Ingilizcesi super degil, arada boyle bunalti geciriyor kelime bulamayinca. Ben de hemen Arapca-Ibranice-Ingilizce ceviri sitesi buldum. Sikinti cekince aramizda iletisimi kolaylastirsin diye. Adan cok sevdi bu fikri. Hem sozlugu kullaniyor, hem de isle ilgili kagitlarimin uzerine resim cizerek derdini anlatmaya calisiyor. Yedi yasinda dedim mi? Halim'e gore eger ben capoeira dersi vereceksem, Adan'in komsu kentteki derse gitmesine gerek yok. Acayip hevesliyim capoeira dersi vermeye ama bir yandan da korkuyorum. Karakterim geregi :p
Bu arada Halim'e Ido Portal'dan bahsettim. Hayfa'da yasayan, Israilli capoeiraci idolum. Gidecegim Hayfa'ya, onunla en az bir gun idman yapacagim dedim. Onu niye biz misafir etmiyoruz dedi Halim!!! Mutlu oldum tabii. Sahane olur!
Boyle iste. Sonra her zamanki gibi okulda bir tek ben ve Namur kaldik. Alarmi bu kez inletmeden kurmayi basardim ve dogruca eve gittim. Timu ve oteki kiz, Mauri miydi? coktan salonda bilgisayar ve televizyon basinda takiliyorlardi. Bugun de yiyecek alisverisine gidemedik, arabayi kullanmak icin sira bize gelemediginden. O yuzden aksam yemegi icin pizza ismarlamislar. Epey pahali, hayvani boyutta 2 kutu ismarlanmis. Yarina da yeter belki diye. :( Bu adamlarin yemek aliskanliklari oldurecek beni. Neyse, ama iyi anlasiyor gibiyiz herseye ragmen. Bu arada ilginc bir bilgi. Israil'de daha dogrusu yahudilikte peynir ve et bir arada yenmediginde, yani kosher olmadigindan, pizza uzerinde et ismarlayamiyormussun. Cizburger de hak getire. Benim isime geldi tabii bu durum. Fakat internetten bakinca aslinda Mc Donald's ve hatta pek cok restoranin gayet kosher olmayan monulere sahip oldugunu da goruyorsun. Timo'ya sorarsan imkansiz ama bence yaniliyor. Her neyse, pizza cok da kotu sayilmazdi. Israil'de pizza. Za'atarli ekmegi tercih ederim. Bu mutfak acilen temizlenmeli ve ben yemek yapmaliyim. Yoruldum, yatiyorum. Blogun Ingilizcesi yarina kaldi artik.
Tuesday, December 14, 2010
2. Gun: Aksam postasi
Shalom! Nerede kalmistim?
Sabah 8 oldu odadan ciktim. Soguk banyoda yuz yikamak, mutfagin icler acisi pisligi ve genel haline bakarak burada kahvalti edemeyecegimin idraki vs ardindan iyi geldi.
Zira hava bir mis, bir gunesli, bir civil civil! School for Peace'e gitmeden once, koyu bir de gunduz gozuyle, gunesli gunesli goreyim istedim. Kamera ve fotograf makinemi de aldim sirtima. (Nezo, niye aklimiza gelmedi dijital foto makinesi ya? Boyle analog analog bekle dur film bitsin, basilsin diye..) Yukari asagi yuruye yuruye biraz kayboldum ama oyle guzel ki hava, hem gunesli hem tertemiz. Insanin zihni mi aciliyor, kafasi mi iyi oluyor emin olamadim. Mutlu edici orasi net. Spiritual Center'in (Ruhani Isler Merkezi diyelim ona) uzerindeki Garden of Silence'a (Sessizlik Bahcesi) gelince, daire cizip basladigim noktaya geri dondugumu anladim. Ruhani Isler Merkezi bizim gonullu pansiyonun hemen altinda. Karnim da acikti zaten. Ben de hemen kafa calistirdim, dedim otelde kahvalti servisi vardir. Cici bir otel. Resepsiyonda da guzel bir (galiba) Arap kizi oturuyor. Ve fakat cok sasirdi kahvalti etmek istiyorum deyince. Anlasilan disaridan sirf kahvalti icin gelen pek yok. Oradan cikip aslinda merak ettigim Cafe / Gift Shop Ahlan'a gittim. Yani hem kafe, hem hediyelik esya dukkani. Dun Raida beni sahipleriyle tanistirmisti. Iranli bir cift. Yaslar muhtemelen 50'nin uzerinde. Fakat anlasilan sabah 10'da aciliyor cafe. Hal boyle olunca ben de cantamdaki taze bademlere saldirdim ve School for Peace'e dogru yola ciktim. Cok zarif bir bina burasi. Halim'i gorur gormez tanidim. Beni gordu ama hemen odasina girdi. Ben de pesinden girecekken, adini simdi unuttugum, okulun kedisi yolumu kesti. Kocaman cussesinde komik duran acayip tiz bir sesi ve kisacik bir miyavlamasi var. Sevdirdi kendini azicik, sonra da yol verdi. Sekreter kiz guler yuzlu. Halim kisa ve oz konusan bir adam. Gereksiz kelime sarfiyati yok. Arada gulumsuyor da, test ettim. Bir sure bekledim, sekreter bana okulu gezdirdi. O arada Yael ile tanistim. Yael okulun kurucularindan. Cok tatli bir kadin. Ofise geri dondugumuzde Halim da beni kabule hazirdi. Bana okulu ve benden beklediklerini anlatti. Malesef arastirma merkezi su anda aktif degilmis ama uzerinde calisilacak cok fazla sey var. Grant writing, makaleler, baska yazili duzenlemeler vs. Haftada iki gun tatil isteyebilirmisim, islerime bagli olarak. Raida da zaten istedigim insanlarla beni gorusturme konusunda yardimci olacagini soyledi. Halim ve Yael ile iletisimimin iyi olmasi, guzel olacak. Sonra beni odama goturduler. Halim'in iki yani. Kucuk ama rahat bir oda. Internet hizli. Hava sicacikti ama oda, golgelik yuzunden gunes almiyor, dolayisiyla cok iceride kalinca, klimayi calistirmazsan usuyorsun. Yani ben usuyorum. Inatla kapi acik kalsin, gunesli havayi ve yesilligi gorebileyim derken kapamak zorunda kaldim kapiyi, klimanin isittigi hava iceride kalsin diye. Neyse ama tabii once eve donmem gerekti bilgisayarimi getireyim diye. Ofiste bilgisayarim var ama ben kendi laptopumla rahatim. Eve gittim hemen ama donus yolunda uzun yolu tercih ettim, Ahlan'a ugrar, oglen yemeklik bir seyler alir oyle ofise gecerim diye dusundum. Okuldan cikarken de Yael ve onu minik torunuyla ziyarete gelmis eski bir arkadasina selam caktim. Ahlan acikti. Ismini yarin mutlaka bir yere not edecegim kibar ve az konusan sahibi adam icerisini duzenliyordu. Arkada da hafiften Irakli Munir Bashir ud tingirdatiyordu, hicaz makami. Yiyecek neler var dedim ve sonra da tost istedigimi soyledim. Pide ekmegi cikardi hemen. Ne koyayim icine dedi. Salata ve lebane peynirinde karar kildik. Urdunlu arkadasim Dana bana yillar once verdiydi bir kavanoz zeytinyagi icinde lebane. O gun bu gun, lebane kraldir. O tostu hazirlarken ben za'atar var mi diye sordum. Za'atarli ekmek var diye bir sey cikardi. Gozlerim iyice acildi tabii, acgozluluk ne edeceksin, ondan da isterim, hatta sandvici sarin oglen icin, bu za'atar da kahvaltim olsun, bahcede yiyeyim. Yemegim hazirlanirken ben de dukkani gezdim ve sevgili ailem ve arkadaslarim, param bu dukkanda bitecek bilin. Neler var neler. Nasil guzel fincanlar, el yapimi minik cukur tabaklar, ibrikler, hamsalar, muzik cd'leri ve daha pek cok sey.
Kahvalti tabagim icin burayi tiklayin.
O zeytinler var ya, anneminkilerle hakkini vere vere yarisir. Oyle lezzetliler. Ayrica dikkatinizi cekerim ben zeytin ismarlamadim, sadece za'atarli ekmek istemistim. Zeytin yemekle birlikte geliyor, yaninda da bir bardak su. Ne guzel ikram yahu! Yael'in arkadasi Mikhael de geldi, torunuyla birlikte. O da cay iciyor bahcede. Dukkan sahibinin karisi da geldi, cok guzel bir kadin. Konuskan ve guler yuzlu. Ben doya doya yedim ekmegimi ve zeytinlerimi. Su da guzel geldi uzerine. Sonra eyvallah deyip okula geri dondum ama kafenin tadi damagimda, cikarken de her gun buradayim ben sabahlari artik dedim. Cok istiyorum onlarla sohbet etmeyi, ve kamerayla kaydedebilecegim bir roportaj yapabilmeyi.Aylin Israil'de ne yapar?
Okula gidince kurdum bilgisayarimi odamda, basladim hem blogu hazirlayip ilk yazilari yazmaya, hem de Halim'in bakmam ve redakte etmem icin gonderdigi raporu elden gecirmeye. Cay da koydum kendime. Tabii bu arada Namu mu Nahmu mu ne, ofisin kedisi iste, iceri daldi, gayet yuzsuzce geldi oturdu kucagima. Sevimli de kerata, kovamiyorsun. Oglene dogru yemegimi de yedim, ACAYIP GUZEL bir sandvic.. Yarin da aynisindan alacagim! Hatta iyisi ben eve bu malzemelerden alayim. Bu Almanlar'in abuk sabuk misir gevrekleri vev lastik gibi tost ekmekleri disinda kahvaltidan anladiklari yok. Biri 5 aydir burada, digeri de 2 aydir, hala anlamamislar Akdeniz / Orta Dogu mutfagi nedir diye.
Neyse aksama dogru Halim'in oglu Adan geldi. Sari kuzu! Saclar kivir kivir, uzun, gozler boncuk mavisi, irisinden. Kostur kostur baktim geliyor. Bir yandan da baba! diye bagiriyor. Harbi baba diyor. Arapca ya. Annesi Yahudi mi acaba merak ettim. Oyle cok sarisin Arap gormuslugum yok zira. Neyse, acayip zipir bir oglan, hareketli. Transfer ederim ben onu capoeira derslerime :) Aksam 5'e kadar okulda kaldiktan sonra Halim'in gosterdigi gibi tum kapilari kilitleyip en sonunda alarmi da aktive ettim (tabii bir sefer yanlislikla alarm calisti, yer gok inledi ama sakin kalip hemen kapadim, polis de gelmedi.) Alarmi tekrar kurduktan ve kediyi iceriden kis kisladiktan sonra eve dogru yollandim. Mutfak tam takir, Ahlan'a gittim, coktan kapanmis. Asik surat eve donerkene kopegin biri kovaladi beni! Isiracak diye korktum, bir yandan da bahce kapisini kopek bagli degilken acik birakan akla soylendim epey. Neyse, eve gelince bana bir seyler oldu ve garip bir motivasyonla bok goturen avlumuza daldim. Once yalnizca kendi kapi onumdeki yaprak yigini, islak pis bezler, coraplar ve ayakkabilari temizlemeye kalkistim ama sonra baktim olmayacak boyle tum avluya giristim. 2 battal boy cop torbasi yaprak temizledim, sonra da kovalarca sicak suyla bir guzel yikadim. Kediler bile sasti, ben su doktukce onlara yemek atiyorum sanip suya kosturdular, sonra dalgalar uzerine gelince nereye kacacaklarini sasirdilar. Aptal olduklarindan supheliyim zira her su dokusumde bikmadan ayni hatayi yapip suya kosturdular "aa, sut dokuyo bize!" diye. Gece sonunda sut ve ekmek verdim o ayri.
Kediler demisken, buyurun buradan tiklayin.
Neyse, Alman kiz da bir yandan domates soslu makarna yapti. Mutfagin pisligini dusunmemeye calisarak, avlu temizligim biter bitmez bir tabak da ben goturdum. Hemen ardindan vucut sogumadan dusa girdim, banyoyu da yikamis oldum. Banyo BUZ gibi ve odamdaki klima hala tamir olmadi. Raida'nin dun gece getirdigi sicak hava ufuldegiyle isiniyorum. Yarin buna bir cozum bulunmali. Filistinli Arap diger ev arkadasiyla da tanistim az once. Tatli bir kiza benziyor. 2-3 yildir burada ilkokul ogretmenligi yaparmis. Gonullu degil yani, parali calisan.
Simdi yorgunum, bunu da yazdim ya, artik yatabilirim. Yarin erken kalkip idman yapmak istiyorum temiz avluda. Sonra da Ahlan ve okula giderim. Kamerayi daha iyi kullanmam lazim, abuk sabuk cekimler oldu bugunkuler. Demisken, bu da Neve Shalom'dan Tel Aviv'in bir kismi buradan tiklaniyor.
Laila Tov / Leila Sa'eeda...
(Ibranice iyi geceler) / (Arapca iyi geceler)
Subscribe to:
Posts (Atom)