Wednesday, January 12, 2011

31. Gun: Yogun, guzel yogun, cokca plan

Bugun once 7'de sonra tekrar 8'de uyandim. Guzel bir uyku cektim. Uyanir uyanmaz rutine donmus gorevlerimin basinda geldigi uzere kedileri besledim, kahvaltimi ve oglen yemegimi paketleyip okula yollandim. Siradan bir gun olacakmis gibi gelmisken, avluda kitap okuyup guneslenirken, Halim Iletisim bolumunden Arap Hristiyan, adini unuttugum bir kadinla bana katildi. Elinde de Arap kahveleri. Sohbet sirasinda Turkiye'de NSWAS dostlari dernegi kurmak ve koyu Istanbul'da tanitmak uzerine artik konusabilecegimizi soyledi. Geldigimden beri uzerinde duralim diye direttigim bir konuydu.

Nerelerden baslanabilir diye konustuk. Elbette univesiteler ve ilgili bolumleri, Yahudi cemiyetleri, Dis Isleri Bakanligi, Israil Turkiye Buyukelciligi gibi yerler akla ilk gelenler tabii. Birden bire bir NSWAS severler dernegi kurmaktan ziyade, buranin Turkiye'de tanitimi cok daha elzem. Bu anlamda okullarda ve belli dernek veya cemiyetlerde tanitim toplantilari ve hatta universitelerde konuk konusmaci veya ders konugu olarak gunler ayarlamak ilk adim olacak. Gonderecegim ilk emaillerde koyun tanitimi, okul vs konusunda konusmam gereken cok kisi var. Joseph kesinlikle bunlardan biri. Halim'le konusurken PR ve Iletisim merkezi baskani Howard ile de konusmamin iyi olacagina karar verdik. Tam bu sirada beni duymus gibi Howard geldi. Birlikte benim odamda uzun bir toplanti yaptik. Howard ben bu davetlere baslarken bana yardimci olacak, koy ve okulla ilgili gerekli tanitim dosyalarini benimle paylasacak. Bu arada ben de Rita'nin duzenledigi NSWAS turlarindan birine katilacagim. Tam bir aydir bu koyde yasiyorum ama eminim bu turda koyle ilgili henuz ogrenmedigim pek cok sey kesfedecegim. Dunku turu kacirmisim. Ayin 24'unde Amerikali bir ogrenci grubu, 27'sinde de Isvecli bir ogrenci grubu geliyor. Onlarla ben de dolanacagim. Rita'dan resmi konuklar davetimizi kabul ederse onlara VIP bir gezi icin program sozu de verdi. Tabii bu durumda medyanin da ayarlanmasi gerekecek. Guzel bir sey.

Rita'yla turlar uzerine iletisim binasinda konusuyorken Anne B., koyun kurucusu Peder Bruno Hussar'in esi, de geldi.. Ufacik, zayif, beyaz kisa  sacli, kocaman mavi gozlu bir Fransiz. Fransizca konusamiyorum diye biraz uzuldu gibi. :) Ama telefonunu verdi bana, goruselim sohbet edelim diye.. Sahane tabii. Cok onemli bir gorusme bu. Haberler simdilik boyle.

29-30. Gun: Kudus I

Dun hicbir sey postalamadim buraya zira gercekten de hicbir sey olmadi. Haa soguk ama gunesliydi, okuldan eve geldim, idman yaptim guzeldi, bugune iyi kalkayim diye de basarili bir uyku cektim. 


Bugun Kudus'u ziyaret etmek maksatli Kudus'e gittim. Bir de Joseph Emmanuel'i ziyaret etmek icin. Koyun kurucularindan Peder Bruno Hussar'in yakin arkadasi. Isin asli Joseph de koyun kurucularindan. Adini google'ladim ama bulabildigim tek sey 80ler'de Israil Dinler Arasi Komitesi'nin baskanligini yapmis olmasi ve pek cok baris odulu kazanmis olmasi. Simdi Kudus'te bir devlet hastanesindeki pansiyonda yasiyor ve diyalize giriyor. Sanirim hala evli ve karisi sik sik onu ziyarete geliyor. Timo yaklasik 6 aydir Neve Shalom'da yasiyor ve o zamandan beri haftada bir kere Joseph'i ziyaret ediyor. Beni taniyanlar hastanede bulunmaktan ne kadar nefret ettigimi de bilirler. Bu hastane de hastanelerle ilgili var olan azicik zevkime de pek hitap etmiyordu. Konu temizlige gelince galiba ben bir gun son derece aksi bir ihtiyar olacagim. Belki de tersi, belli mi olur? 

Hastanenin alt katindaki yaslilar pansiyonu kismina geldik, salon kismina. Masalar, sandalyeler ve resepsiyon masasi var. Yasli hastalarin cogu tekerlekli sandalyede, oldukca kuvvetten dusmus gorunuyorlar, bazilari kendi dunyalarinda bir yerlerde gorunuyor. Emin olmak zor. Yasliliklariyla ilgili daha fazla haddimi asabilecek sozler etmeyi birakiyorum simdi. Itiraf etmem gerek ki hastaneden kosarak uzaklasmayi dusunmedim degil. Belki de bibr hastaneden bekledigim kadar temiz olmadigi icin boyle hissettim.



Neyse, Joseph'in gelmesi gereken koridora en yakin masayi sectik. Timo yuruteci oldugunu soyledi. Kalin gozlukleriyle yavas yavas bize dogru yurutecini surukleyen yasli bir adam gordum. Tatli ve acelesi olmayan birine benziyor. Sanki zaman yavaslamis gibi, etrafimdaki her sey slow motion'a gecmis gibi hissettim, hayat garip bir sekilde sakinleyip ivediligi birakmis gibiydi. Pek romantik ve salakca geliyor olabilir kulaga ama bundan daha iyi anlatamiyorum ben. Halit Ayarci daha basarili bir betimleme verebilirdi bize. Joseph bahceye yakin bir yere oturmayi tercih ettiginden masayi degistirdik. Ortada bir masaya oturmak istememesi hosume gitti, ilk geldigimizde benim de tercih etmis oldugum masayi secmesi ayrica hosuma gitti. Gozden uzak, disariyi seyredebildigin bir kose. Cok tatli bir gulumsemesi var ve oldukca sik gulumsuyor. Son derece merakli bir adam, hikayelerimizi dinlemeyi, ertesi hafta onlari tekrar hatirlayip guncellenmeyi cok seviyor anlasilan. Timo'ya gore beyin jimnastigi bunlar onun icin. Timo ve Joseph arasinda ozel bir iliski kurulmus belli, Timo oldukca hassas onunla ilgili ve o Almanya'ya geri dondugunde Joseph ziyaretlerine benim devam etmemi istiyor galiba. Timo'nun patronu bu ziyareti ayarlayan kisi, Joseph'in yakin arkadasi ve onu cok seviyor. Bu ilk ziyaret benim icin daha ziyadesiyle bir gozlem niteligindeydi. Timo ve Emmanuel'in sakalasmalari, gulusmeleri vs. Ikisi de Timo 3 hafta sonra ayriliyor diye uzgunler. Joseph'e gore Almanya'ya gitmeden de okul basvurulari isleriyle ilgilenebilir Timo ama nafile tabii. Bilet alinmis, donus planlanmis coktan.


Bana bakti sonra ve senin hikayen nedir diye sordu. "Yarismaya Turkiye'den katiliyorum" her zaman iyi bir sohbet acici oldu geldigimden beri. Eski iliskiler veya mevcut halden giriyorsun hemen. Bizi Kudus'e giderken Latrun sapagindaki otobus duragina birakan ciftle de boyle oldu. Adam megersem Ingilizce, Ermeni katliami uzerine bir calisma yapmis. Tekrar koyde rastlarsam onlara daha detayli bilgi alacagim, merak ettim adamin merakini ve calismasini. 


Joseph'e devam. Joseph Turkiye deyince eski iliskilerin ne guzel oldugundan dem vurdu, politikacilar ve halk arasindaki gorunurden cok daha derin fikir ayriliklari fikrimi pekistirici bilgiler alabilirim belki ondan. Timo ilk gorusmemde onunla ilgili fazla ozel bilgiye girmemenin iyi olacagini soylediginden sorularimi sonraki gorusmelere birakiyorum. Timo'nun geri donus haberinden olabilir, ilgisi tekrar ona dondu ve ben de dinleyici pozisyonunda bitirdik bir saatlik sureyi. Daha sonra Kudus eski kenti ziyaret etmek uzere hastaneden ayrildik. Ana otubus duragina yururken haredim bir mahelleden gectik. Herkes siyah, koyu gri veya koyu kahverengiler icindeydi (iclerinde beyaz gomlekler), peyoth yani sakak luleleri, genis ceperli siyah sapkalar ve sakallar, sikica bagli baslar, uzun etekler ve koyu renk botlar, bulutlu ve gunessiz bir aksam uzeri tuhaf bir fantastik dunyadaymisim hissi verdi bana. Abartili bir durum degil fakat yine de tuhaf. Farkli olan bendim, onlar degil. 


Eski kente vardigimizda hava cotan kararmisti. Yol uzerinde Jaffa Caddesi'nden gectik. Zarif bir cadde, eski mimari cok guzel fakat binalarin kesinlikle restorasyona veya en azindan boyanmaya ihtiyaclari var. Belki gunduz daha farkli gorunurler gozume bilmiyorum. Istanbul'a da benziyor! Sokaklarin bu kadar kirli daha dogrusu cop kutusu kullanma aliskanliginin bu kadar basarisiz olmasini da beklemiyordum. Belki de bugune has bir durumdu bilemiyorum. Ikinci Kudus seferinde biraz daha anlasilir olur bu durum belki. Jaffa caddesindeki antika dukkanlari, barlar ve restoranlar cok guzel gorunuyor. Aglama duvarina gitmeden once karnimizi doyurmaya karar verdik. Dolayisiyla Dogu Kudus'e yoneldik, Arap mahellesi yani. Maksat falafel yemek. Timo bizi en sevdigi bufeye goturdu. Sandvic oldukca lezzetliydi fakat tekrar denemek istedigimden gercekten emin degilim. Falafel sandvici yapan adam falafelleri ve pide ekmegini avucladigi ellerine eldiven gecirmeyi akil etmedigi muddetce en azindan. Aslinda benimkini hazirlarken catal kullanmasini veya eldiven takmasini onerecektim ama agzimdan cikmadi, ayip gibi geldi, bilmiyorum. Her neyse, sandviclerimizi eski kentin carsi kisminda yururken bitirdik. Yemen'deki San'aa eski kentin carsisina cok benziyor, Arap dukkanlarin tarafindan girince boyle oldu tabii. Arada Yahudi dukkan sahipleri de gordum ama bu ilk gezide tam olarak nerede oldugumu cok da iyi bilmiyordum. Bir dahaki sefere daha bilir olurum herhalde. Aglama duvarindan once iki adet guvenlikten geciyorsun. Standart dedektor ve canta arama. Duvar iki alana bolunmus, kizlar ve erkekler icin. Erkeklere ayrilan alan daha genis, dinde kadin ve erkegin onem onem sirasinin yorumlanmasiyla bir tutarsizlik soz konusu degil yani. Duvarin kendisiyle dusundugumden cok daha ufak bir alan, yani oyle uzun bir duvar degil. Fazla durmadik ve surun etrafini dolanmaya karar verdik.. Tepeye dogru tirpanip, gece karanligi ve sehir isiklari altinda Dogu Kudus'e, yesil isikli minarelere ve onun otesinde gorunen Bati Seria sinirina baktik. Cok enteresan. Bir anlasma olursa bir gun, bu duvarin otesi baska bir ulkenin topragi olacak. Kitap ayraci gibi ulke sinirlari.


Buyuk tarihi tas kapilardan (kemerlerden) biri uzerinde hala yuzlerce mermi deligi var. Ic taraftan Israilliler, distan da Urdunluler. Duvarin sonuna dogru bazi taslar arasinda Yahudiler'e ait mezar taslari var. Bunlari kim duvarin icine boyle yerlestirmis tam bilmiyorum ama bu taslarin Urdunluler tarafindan, isgal sirasinda mezarlardan sokulup kaldirim tasi olarak kullanildigi biliniyor. Eski Kudus'te misal bir Ermeni mahellesi oldugunu bilmezdim. Oradan da gectik. Bu bolgede cok guzel yesillik bir bolum var. Gunduz gelirsem kitap okumak ve yaziktirmak icin ideal bir yere benziyor. Bir dahaki sefere daha detayli bir gezi yazisi da yazabilirim. Daha bol tarihi bilgiyle birlikte. Yurumekten bacaklarimiz gercekten de agriyordu artik ve saat de gec oluyordu. Sallana sallana otubus duragina dogru yuruduk ve bizi Latrun sapagina kadar goturecek otubusumuze bindik. Sapakta koyden bir arkadasimiz bizi arabasiyla bekliyordu. Evimize kadar birakildik, guzel oldu. Kreker, humus ve lebane peyniri goturdum odamda. Uzerine de yatakta Breaking the Silence askerlerinin ifadelerini okudum biraz, sonra da uykuya daldimzzzzzzzzzzzzz.

Sunday, January 9, 2011

28. Gun: Ileri saralim...

Bugun iki guzel sey var, digerleri yavan.

Bir: Oglen  bir ara gunes acti, nefis isitti. Ben de okulun avlusunda sicak sicak kitap okudum.

Iki: Aksam Cordao de ouro'nun kardes okulu menino Bom'da cocuk capoeira dersini izledim. Instrutor Voador'la tanistim. Yetenekli bir capoeirista'ya benziyor. Cocuklarla cok iyi anlasiyor. Roda sirasinda bir ara ters takla atti minik bir veledin onunde, gereksiz geldi biraz, ama nefis Mestre Suasuna caliyor fonda, tutamamis olabilir kendini tabii. Sali gunleri yetiskinler icin de ders veriyormus Modi'in'de. Bu Sali Timo'yla Kudus'e gidecegim ama bir yandan da yine Kudus'teki Cordao de Ouro'ya asil kafayi taktim. Bakalim. Yarin arayip ogrenecegim saatlerini ve fiyatlari. Bir de Tel Aviv'de Soneka diye biri var, grubunu tanimiyorum ama onu da arayacagim.

Onun  disinda blogu takip edenlerin cok da ilgilerini cekmeyecek omuz agrim soz konusu, idman sonrasi malum isler. Kirginlik var uzerimde, iyi uyumak ve yarin hasta uyanmamak istiyorum. Bu hafta cok gezecegim, kazan kepce olacak hayat. Sihat, nese, 400 asalik film sart.

Saturday, January 8, 2011

27. GUN: Kismet

Neye niyet, neye kismet. Tel Aviv'e gidiyorum diye pijamalar, dis fircasi, elma, idman malzemeleri, kamera vev fotograf makinesi, cuzdan vs herseyi sirtima alip yola cikmisken, Timo'ya kamerasina el koydugumu soylemek maksatli otele ugrayiverdim. Donus icin nasil gelmem gerektigi konusunda fikrini de soracaktim. Gel gor ki, yagmur bastirdi, hava kapandi -ki bu beni durdurmayacakti- geri donus icin Latrun'a aksam 6'dan sonra bir otobus var, veya Ramla'dan 5:30'da. Veya geceyi orada gecirmek var. Halbuki hafta ici izin alirsam adam gibi sabahtan aksama kadar kalirim, aksam da dondugumde beni arabayla getirecek insan olur diye anlasildi. Cuma gunleri ve Cumartesi aksam 6'ya kadar Sabat. Dolayisiyla otobus seferleri cok az veya bazi bolgelerde neredeyse hic yok.

Fakat plan soyle. Yarin Halim ve oglu Adan'la capoeira, Sali gunu Timo'yla Kudus, sonra muhtemelen Persembe Tel Aviv. Bu koyluluk halini kirmam lazim.

Bugun baska ne ettim? Sehre inmeyecegim anlasilinca, gunes hemen bulutlarin arasindan cikiverdi. Pekala, kararimi bozmadim ama eve de girmedim. Gittim Ruhani Isler binasinin oradaki "Sessizlik Alani" denen yere. En guzel banklardan birine oturup kitap okudum. Sol alt kosedeki hayal metal secilen banki goruyor musunuz? Orasi:

                            

Banka oturup sola bakinca bu:

                              

Saga bakinca da bu var:
                              

Okudugum kitaptaki bir alinti da beni aldi goturdu:


"Never in my whole life have I felt as far from human perfection as now, and never has there been in me as strong and deep a desire to begin deliberate work to perfect myself towards the great ideal of moral improvement." 
Zvi Schatz, 1913. 

Soyle cevirebiliriz bunu:

"Kusursuz insandan (kavramindan) omrum boyunca kendimi hic bu kadar uzak hissetmemis, ve icimde o yuce ahlaki gelisim ideali yolunda kendimi butunlemek amaciyla planli bir calismaya girismek icin bu denli guclu ve derin bir arzu olmamisti." Zvi Schatz, 1913.

Bunu da boyle paylastim, geceyi kapatiyorum.

Friday, January 7, 2011

26. Gun: Soguklardan haz etmiyorum

Hele de hafta ici sicak, hafta sonu soguk olunca hic haz etmiyorum. O kadar bekledim bu hafta sonunu Tel Aviv'e veya Kudus'e giderim diye. Aslinda eger yagmur yagmazsa yarin Tel Aviv'e gitmeyi hala dusunuyorum. Kudus zorlar zira zaten soguk olan bir sehir, boyle bir havada daha da ruzgarli ve soguk olacaktir. Tel Aviv daha iliman, deniz kenari.

Bugun okulda hareketlilik vardi yine. Gecen hafta yapilan atolye calismasi bu hafta da var. Yani yarin yine erkenden okula gidip hazirlik yapmam lazim. Ama kalmayacam fazla. Dedigim gibi Tel Aviv'e niyetliyim yarin. Cok yazasim yok galiba bugun. Iyi madem.

Thursday, January 6, 2011

23-24-25. Gunler: Arastirma konulari daha bir belirginlesir oldu sanki?

Boyle toptan bir yazis olacak bu ve biliyorum her gun yazacagimi soyledim. Ama belirgin bir gelisme, soyleme deger onemli bir seyler olmadikca, her sey rutininde gittikce, bu yazdigim bolge oylesine tutulan bir gunluk gibi olmaya basliyor. Amac bu degildi oysa ki. 23. gunden bugune vaktimin cogunu okulda gecirdim. Birkac rapor, FGHA websitesi, is ilanlari, Amerika Orta Dogu politikasi uzerine kitabimi okumamla gecti.

Dun harika bir idman yaptim. Bel ve kalcalar dahil yukarisi tatli tatli ham. Aksam 5'ten sonra yaptim idmani, etrafta kimse kalmamisken, hava karanlik, nihayet buldugum bir cift hoparlor esliginde basladim.

Cok guzeldi; fonda Mestre Barrao Preto Velho soyluyor. Berimbau'yu yuksek sesle dinlemeyi ne kadar ozledigimi fark ettim. Ses son kertede, capoeira hareketlerini tekrarlarken, RDA'ya geldigimde Mestre Chuvisco'nun "Yuksek tekme, Cigarra!" diyen sesi kulaklarimi doldurdu. Mandingueiros'u ozledim. Idman sonrasi terli terli eve donus yolu daha bir tatli geldi.

Bugune gelelim. Bugun Hollandali bir sivil toplum orgutunden bir grup bizi ziyarete geldi. Hem koyu gezmek, hem de Baris Okulu'nun faaliyetleriyle ilgili detayli bilgi almak icin. Halim beni de toplantiya davet etti. Nadiren de olsa Ingilizce bir gorusme oldugunda kacirmami istemiyor. Bu insanlar da Kudus ve Bethlehem'de genclerle karsilasma ateolye calismalari duzenliyorlar. En az 10 gun suren aktiviteler bunlar ve aralarda cogunlukla takim sporlarina tesvik ediyorlar cocuklari. Yelken gibi. Bence cok guzel bu. (Capoeira da fena olmaz degil mi, bedene, ruha, kafaya, yaaaaa?)

Bu karsilasma calismalarinin nitelik ve niceligiyle giderek daha ilgilenmeye basladim. Israil ve Filistin topraklarinin hemen her kose basinda bir sivil toplum kurulusu var. Bir ilerleme soz konusu mu peki? Ne yaparlar, nasil yaparlar? Belirgin bir degisim nasil hissedilir? Hissedilmiyorsa niyedir? Kabaca boyle.

Pek cok konu uzerinde duruldu toplantida, genelde her iki taraf da deneyimlerinden bahsetti. Halim vev School for Peace'in deneyimleri Conjunction icin epeyce onemli tabii, hem bolgeyi ve insanlari cok daha iyi tanidiklari ve dilleri bildikleri, hem de bu isi cok daha uzun zamandir yapiyor olduklari icin. Yabanci olacak karsilasma calismalari duzenlemeleri bolgenin yerlileri ve katilimcilar tarafindan nasil karsilaniyor diye sordugumda aksi bir tepkiyle karsilasmadiklarini, tersine konuyla ilgili olduklari icin ve "olabildigince objektif" bir goze sahip olabileceklerinden (bunun ne demek olabilecegi h ala muallakta) araci olmalarina neredeyse minnettar olduklarini soylediler. Bu noktada ben ne kadar yanli veya ne kadar tarafsiz olabildiklerini sordum. Halim de bana nicin yanli olmaya cekindigimi sordu. Ben de taraf turmak ile ve yanli olmanin (Ingilizce'de taking sides ve being biased arasindaki fark) birbirlerinden cok farkli olduklarini, yanli olmanin bazi seyleri hakli cikarma riski tasidigini, taraf tutmanin ise bazen kacinilmaz fakat durumdan duruma degisebilecegini soyledim. Zor bir akil hali. Neyse, bu Hollandali organizasyonun karsilastigi en buyuk zorluklardan biri dil engeli. Katilimcilarin hepsinin Ingilizce biliyor ve kendilerini Ingilizce ifade edebiliyor olmalari gerekiyor. Bu noktada Halim bize, bir kisinin Ingilizce seviyesiyle, soz konusu etkinlikte ne kadar uretken, faydali olabilecegi, sosyal bir degisim yaratma iradesinin ne derece kuvvetli oldugu ayni duzeyde olamayabiliyor. Bu durumda da Ingilizce bariyeri katilimci kalitesini onemli duzeyde etkileyebiliyor.

Hollandali grup, bazi atolye calismalarina Belcika-Fransizi, Hollanda-Eritreli, ve Etiopyali Yahudi birilerini de getirdiklerini soyledi. Uzerinde cok fazla konusamadik ama tekrar gorustugumuzde bu katilimlarin calismayi nasil etkiledigi konusunda onlarla daha detayli konusmayi cok istiyorum.

Toplantida ayrica ezen, ezilen (pasif) ve bir sure sonra itaatsiz olabilecek itaat eden (aktif) kavramlari uzerine de konusuldu. Ustune bir de ezilenin, ezeni bu yukunden kurtarma sorumlulugu geldi. Bu konuda daha cok okuma yapmam gerek. Genel bir bilgim olsa da, henuz yabancisi oldugum kavramlar bunlar.

Yahudi ve Filistinli kimliklerinin bu atolye calismalarinda nasil carpistigi, karsi karsiya geldigi de ilginc konular arasindaydi. Yani bir karsilasma calismasindaki asamalar. Kabaca her iki tarafin birbirine cesitli suclamalarla saldirmasiyla basliyor, saldirilan taraf grubun kimliginin dagilmakta oldugunu fark ettiginde once savunmaya cekilip sonra karsi ataga geciyor, bunu takip eden moral cokusu, umutsuzluk sonrasinda, tam da bu umutsuzlugun bogucu yogunlugu dolayisiyla umut doguyor. Yani diyalog, ortaklasa fikir ve eylem ihtimalleri uzerinde konusuluyor, taraflar birbirlerini dinlemeye daha acik gorunuyorlar. Enteresan bir gozlem ve elbette her atolye calismasi boyle sonuclanmiyor. Odayi terk edip bir daha donmeyen, aglayan da cok. Agir bir konu, hele ki her iki taraftan da insanlar birilerini kaybettiyse veya butun Araplar neredeyse terore meyilliymis gibi geliyor, kendi ic sorunlarini dahi -mesela kadin haklari- halledemezken..., veya Hitler soykirimda geriye Yahudi birakti ki onlar simdi nicin bunca Yahudi'nin hakli olarak olduruldugunu anlayabilsinler gibi son derece densiz ve terbiyesiz, fakat bariz bir sekilde can yakmaya adanmis yorumlar bas gosterirse. Iyi sonuclara geri donersek, bu tip durumlarda Israilli grup ezen olduklari gercegi ve bu konuda nasil bir sorumluluk almalari gerektigiyle yuzlesirken, Filistinli grup da, intihar saldirilari, siddet ve teror saldirilari konusundaki sorumluluklariyla yuzlesmeye calisiyor. Oz elestiri bu anlamda onemli bir konu. Grup kimligin karsi tarafca eziliyorken, onlarin karsisinda oz elestiri yapmak zorlasiyor, tek vucut olup grubu guclendirmek daha onemli bir misyona donusuyor. Bu her iki grup icin de boyle. Sorumluluklari kabul ederken karsi grubun bunu bir zayiflik ve boynu bukuk bir ozur olarak gormesi korkusu yuzunden, karsilikli oz elestiri ve buradan yola cikilarak olusturulacak eylem plani ihtimali guclesiyor. Zor ve ilginc konular.

Gunu markete gidip yiyecek alisverisiyle bitirdik. ISRAIL'DE ARABA KULLANMAYA BAYILIYORUM! Yollar cok guzel ve keyifli. Hava da seker tabii. Timo'nun Svivo diye (adini muhtemelen yanlis soyluyorum yine) bir arkadasi geldi Almanya'dan. 2 hafta bizimle kalacak. Koln'de zihin ozurlu cocuklarin egitildigi bir merkezde calisiyormus. Iyi yemek yapiyor, vejetaryen ve de mutfak aliskanliklari goz yasartacak kadar iyi. Tencerede kalan yemegi ayri bir kaba alip uzerini de strecle kapatiyor vs vs! Bunun serefine ben de aksam bize guzel bir mantarli spagetti yaptim, tabii ki kedileri de besledim. Acayip yuzsuz oldular yalniz, ve de saldirgan. Elimi tabagi almak veya geri koymak icin her goturdugumde koluma tirmanmaya calisiyorlar. Bu da pence demek. Acitiyor.

Son olarak guzel bir haber. Friends of the Earth Middle East baskani Gidon Bromberg'le, Miami'deki hocam Eugene Rothman sayesinde randevulastim. Ay sonu roportaja gidiyorum. Heyecan basti, iyi hazirlanmam lazim, evet.

Monday, January 3, 2011

22. Gun: Uretkenlik yoruyor yahu!

Niye uretken dedim? Hemen asagidaki onemli duyuruyu okursaniz, o duyurunun yonlendirdigi baglantiyi bos birakmamak adina epeyce bir calistim bugun, ve Hebron yazisini bitirdim. Ingilizce olanini yani. Turkcesini yarina bakalim belki biritirim. Bugun onun disinda okulla ilgili birkac sey uzerinde calistim. Amerika'nin 1981-1986 arasi Orta Dogu politikasi uzerine guzel bir kitaba basladim. Cok guzel gunes vardi bugun, avluda isina isina onu okudum biraz.

Sonra Yael bana nefis bir haber verdi, Dulce Pontes Tel Aviv'e geliyor bu ay diye ama biletleri cok pahali bulduk. Ve fakat artik konser gibi, dans edilebilecek kulupler gibi, sinemalar, tiyatrolar gibi seylere bakma zamanimdir. Halk otobuslerinin mudavimi, otostopcularin kralicesi olma vakti. Zaman dar, tembellige vakit yok. Bir de Yael'den enfes bir Mariza albumu aldim, kopyaladim. Sesini duyar duymaz tanidim, Yael'in odasindan geliyordu muzik. Carlos Saura'nun Fados filmini goz yaslari icinde izlerken dinlemistim onu ilk kez. Gelse Tel Aviv'e dakika durmam kosarim. Aslem gelmisken ve Israil'e gelme durumu varsa, Yasmin Levi dinlemek istiyorum. Sana Mart'a kadar muhlet Yasmin, konser verdin verdin.

Hebron yazisina yarin gomuluyorum, simdiyse cok yorgunum. Calismaktan ve Sean'la kadin ve siddet uzerine atesli bir telefon tartismasi yuzunden yapamadigim idmanin sucluluguyla yorgun dustum. Selamlar.