27. GUN: Kismet

Neye niyet, neye kismet. Tel Aviv'e gidiyorum diye pijamalar, dis fircasi, elma, idman malzemeleri, kamera vev fotograf makinesi, cuzdan vs herseyi sirtima alip yola cikmisken, Timo'ya kamerasina el koydugumu soylemek maksatli otele ugrayiverdim. Donus icin nasil gelmem gerektigi konusunda fikrini de soracaktim. Gel gor ki, yagmur bastirdi, hava kapandi -ki bu beni durdurmayacakti- geri donus icin Latrun'a aksam 6'dan sonra bir otobus var, veya Ramla'dan 5:30'da. Veya geceyi orada gecirmek var. Halbuki hafta ici izin alirsam adam gibi sabahtan aksama kadar kalirim, aksam da dondugumde beni arabayla getirecek insan olur diye anlasildi. Cuma gunleri ve Cumartesi aksam 6'ya kadar Sabat. Dolayisiyla otobus seferleri cok az veya bazi bolgelerde neredeyse hic yok.

Fakat plan soyle. Yarin Halim ve oglu Adan'la capoeira, Sali gunu Timo'yla Kudus, sonra muhtemelen Persembe Tel Aviv. Bu koyluluk halini kirmam lazim.

Bugun baska ne ettim? Sehre inmeyecegim anlasilinca, gunes hemen bulutlarin arasindan cikiverdi. Pekala, kararimi bozmadim ama eve de girmedim. Gittim Ruhani Isler binasinin oradaki "Sessizlik Alani" denen yere. En guzel banklardan birine oturup kitap okudum. Sol alt kosedeki hayal metal secilen banki goruyor musunuz? Orasi:

                            

Banka oturup sola bakinca bu:

                              

Saga bakinca da bu var:
                              

Okudugum kitaptaki bir alinti da beni aldi goturdu:

"Never in my whole life have I felt as far from human perfection as now, and never has there been in me as strong and deep a desire to begin deliberate work to perfect myself towards the great ideal of moral improvement." 

Zvi Schatz, 1913. 

Soyle cevirebiliriz bunu:

"Kusursuz insandan (kavramindan) omrum boyunca kendimi hic bu kadar uzak hissetmemis, ve icimde o yuce ahlaki gelisim ideali yolunda kendimi butunlemek amaciyla planli bir calismaya girismek icin bu denli guclu ve derin bir arzu olmamisti." Zvi Schatz, 1913.

Bunu da boyle paylastim, geceyi kapatiyorum.